Η ρύπανση από τα αυτοκίνητα παραμένει ένας από τους πιο υποτιμημένους κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Και μια νέα ανάλυση του International Council on Clean Transportation έρχεται να υπενθυμίσει ότι η συζήτηση γύρω από την ηλεκτροκίνηση δεν αφορά μόνο τις εκπομπές CO₂, τις μπαταρίες ή το κόστος αγοράς. Αφορά και ανθρώπινες ζωές.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, η ρύπανση που συνδέεται με τις οδικές μεταφορές ευθύνεται για περισσότερους από 41.800 πρόωρους θανάτους στις ΗΠΑ μόνο μέσα στο 2024.
Διαβάστε Επίσης
Την ίδια χρονιά, καταγράφηκαν περίπου 23.100 νέα περιστατικά παιδικού άσθματος που αποδίδονται στη ρύπανση από τα οχήματα, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να εμφανίζουν τον υψηλότερο αριθμό νέων περιστατικών παιδικού άσθματος που σχετίζονται με την κυκλοφοριακή ρύπανση παγκοσμίως.
Το βασικό πλεονέκτημα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων είναι γνωστό: δεν εκπέμπουν ρύπους από την εξάτμιση, πολύ απλά επειδή δεν έχουν εξάτμιση. Αυτό δεν σημαίνει ότι η παραγωγή τους είναι περιβαλλοντικά ουδέτερη, ειδικά αν ληφθούν υπόψη οι μπαταρίες και οι πρώτες ύλες που απαιτούνται. Ωστόσο, σε επίπεδο καθημερινής χρήσης, η απουσία εκπομπών στην πόλη μπορεί να έχει άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα του αέρα και, κατ’ επέκταση, στην υγεία των ανθρώπων.
Η ανάλυση του ICCT επιχειρεί να ποσοτικοποιήσει ακριβώς αυτό το όφελος. Σύμφωνα με τα ευρήματα, εφόσον τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία φτάσουν να αντιπροσωπεύουν το 100% των νέων πωλήσεων στις ΗΠΑ έως το 2040, τότε μέχρι το 2050 θα μπορούσαν να αποφευχθούν περισσότεροι από 100.000 πρόωροι θάνατοι και πάνω από 42.000 περιστατικά παιδικού άσθματος.
Το πρόβλημα είναι ότι η πορεία προς την ηλεκτροκίνηση δεν είναι πλέον τόσο ευθύγραμμη όσο φαινόταν πριν από μερικά χρόνια. Στις ΗΠΑ, η κατάργηση της ομοσπονδιακής φορολογικής πίστωσης έως 7.000 δολάρια (περίπου 6.580 ευρώ) για την αγορά ηλεκτρικού αυτοκινήτου θεωρείται από αρκετούς αναλυτές ένα βήμα προς τα πίσω. Το ίδιο ισχύει και για την ευρύτερη επιβράδυνση πολιτικών που είχαν στόχο να ενισχύσουν την υιοθέτηση οχημάτων μηδενικών εκπομπών.
Αντίστοιχες συζητήσεις γίνονται και στην Ευρώπη, όπου το σχέδιο για πωλήσεις αποκλειστικά νέων αυτοκινήτων μηδενικών εκπομπών από το 2035 έχει δεχθεί πιέσεις και προσαρμογές. Παράλληλα, αρκετοί κατασκευαστές εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι η πλήρης και απότομη μετάβαση στα αμιγώς ηλεκτρικά οχήματα δεν είναι ρεαλιστική για όλες τις αγορές και όλους τους οδηγούς.
Η αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται έτσι σε μια δύσκολη ισορροπία. Από τη μία πλευρά, η ζήτηση για ηλεκτρικά δεν αυξάνεται παντού με τον ίδιο ρυθμό, οι υποδομές φόρτισης παραμένουν ανομοιόμορφες και το κόστος αγοράς εξακολουθεί να προβληματίζει πολλούς καταναλωτές. Από την άλλη, η επιστημονική πλευρά της συζήτησης δείχνει ότι η καθυστέρηση στην ηλεκτροκίνηση δεν είναι απλώς ένα εμπορικό ή βιομηχανικό ζήτημα, αλλά έχει και μετρήσιμο κόστος για τη δημόσια υγεία.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο ρόλος των βαρέων οχημάτων. Φορτηγά, λεωφορεία και επαγγελματικά οχήματα μπορεί να αποτελούν μικρότερο ποσοστό του συνολικού στόλου, όμως η συμβολή τους στη ρύπανση είναι δυσανάλογα μεγάλη. Αυτό σημαίνει ότι η ηλεκτροκίνηση στις επαγγελματικές μεταφορές θα μπορούσε να προσφέρει σημαντικά οφέλη, ειδικά σε αστικές περιοχές και σε σημεία με υψηλή κυκλοφοριακή επιβάρυνση.
Η νέα μελέτη δεν λύνει από μόνη της τη συζήτηση γύρω από το μέλλον της αυτοκίνησης. Υπενθυμίζει όμως κάτι που συχνά χάνεται μέσα στη διαμάχη για τιμές, επιδοτήσεις, αυτονομίες και χρόνους φόρτισης, ότι η ρύπανση από τα οχήματα δεν είναι αφηρημένη έννοια. Έχει πραγματικές συνέπειες, επηρεάζει την αναπνοή, την καθημερινότητα και το προσδόκιμο ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων.
Και όσο οι κυβερνήσεις επανεξετάζουν τις πολιτικές τους και οι κατασκευαστές προσαρμόζουν τα πλάνα τους, το ερώτημα γίνεται όλο και πιο πιεστικό: πόσο ακριβό είναι τελικά να καθυστερήσει η μετάβαση σε καθαρότερες μεταφορές;
Με πληροφορίες από autoblog
