"Σε κάποιον μελλοντικό κόσμο, ίσως όχι σε πέντε χρόνια, αλλά σε 15 ή 20 χρόνια, κανείς δεν θα έχει δικό του αυτοκίνητο. Κανείς δεν θα έχει δίπλωμα οδήγησης, γιατί θα μπορείς να μετακινείσαι. Νομίζω ότι τα ποδήλατα και τα σκούτερ θα είναι μέρος αυτού. Νομίζω ότι τα αυτόνομα οχήματα θα είναι μέρος αυτού. Νομίζω ότι οι δημόσιες συγκοινωνίες θα είναι μεγάλο μέρος αυτού, αλλά δεν νομίζω ότι θα χρειάζεται να κατέχεις αυτοκίνητο". Τάδε έφη ο πρόεδρος και COO της Uber, Andrew Macdonald.
Είναι μια τοποθέτηση που έχει μεγάλο ενδιαφέρον και η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για κάτι που συζητά πολύς κόσμος, που δεν είναι COO κάποιας μεγάλης εταιρείας.
Η απόκτηση ενός αυτοκίνητου απαιτεί ένα διόλου ευκαταφρόνητο κεφάλαιο και στις μεγάλες πόλεις η χρησιμότητα του σε σχέση με το κόστος χρήσης και κτήσης αρχίζει να αμφισβητείται.
Δεν είναι τυχαίο ότι στο ίδιο podcast που έγινε η παραπάνω τοποθέτηση ο πρόεδρος της Uber τόνισε ότι "Το ιδιωτικό αυτοκίνητο είναι το πιο αναποτελεσματικό περιουσιακό στοιχείο που κατέχει κανείς… μένει ακίνητο το 98% της ημέρας, υποτιμάται και έχει υψηλά λειτουργικά κόστη".
Φυσικά μπορούμε να είμαστε σκεπτικιστές με αυτά που λέει ο Macdonald γιατί προφανώς τον συμφέρει να μην αγοράζει ο κόσμος αυτοκίνητα και απλά να χρησιμοποιεί μια υπηρεσία όπως αυτή που προσφέρει η εταιρεία του.
Όμως είναι αλήθεια ότι π.χ. στην Αθήνα υπάρχει μεγάλη περίπτωση η κατοχή αυτοκινήτου να μην είναι και πολύ έξυπνη κίνηση. Ο χρόνος που σπατάλαει πλέον ο κόσμος στο δρόμο (είτε από και προς την εργασία ή για άλλους λόγους) είναι δυσανάλογα μεγάλος για να θεωρείται ότι σε συμφέρει να κατέχεις αυτοκίνητο.
Και αυτό το ξέρουν καλά άνθρωποι όπως ο Macdonald, o Musk και τόσοι άλλοι που έχουν πέσει με τα μούτρα στην εξέλιξη των αυτόνομων οχημάτων.
Σίγουρα θα γνωρίζεται ότι ήδη σε κάποιες αμερικανικές πόλεις η Waymo και η Tesla -μεταξύ άλλων- παρέχουν υπηρεσίες μεταφοράς με robotaxi και όσοι τα έχουν χρησιμοποιήσει μάλλον είναι ενθουσιασμένοι. Όπως π.χ. οι δύο Έλληνες στο θέμα του topgeargreece.gr που είχατε διαβάσει εδώ πριν λίγο καιρό.
Η αυτόνομη οδήγηση δεν είναι επιστημονική φαντασία και ήδη όπως αναφέρει και ο Macdonald το λογισμικό για αυτόνομη οδήγηση Επιπέδου 4 (πλήρης αυτονομία) είναι σε μεγάλο βαθμό λυμένο από άποψη ασφάλειας ("10 φορές πιο ασφαλές από άνθρωπο" είπε), αλλά το πρόβλημα που απομένει είναι το κόστος του hardware για να γίνει οικονομικά βιώσιμο σε μεγάλη κλίμακα.
Σας ακούω να λέτε για την χαρά της οδήγησης. Ναι, για πολλούς από τα δεύτερα άντα και πάνω είναι κάτι σημαντικό αλλά millenials και Gen Z μάλλον αδιαφορούν για πιστόνια, turbo, αντιστρεπτικές κλπ. Κοιτούν το αυτοκίνητο αποκλειστικά και μόνο ως μέσο μετακίνησης. Ή ως μια συσκευή όπως το κινητό που πρέπει να αλλάζουν ανά 2 με 4 χρόνια. Όπως ήδη γίνεται στην Κίνα.
Ούτε τους κατασκευαστές, ούτε τους δημοσιογράφους αυτοκινήτου μας αρέσει και μας βολεύει μια τέτοια εξέλιξη αλλά το θέμα της ασφάλειας ίσως βάλει ταφόπλακα στο πάθος μας.
Στην Ελλάδα χάναμε μέχρι πρόσφατα πάνω από 500 ανθρώπους στο δρόμο κάθε χρόνο και δεν υπολογίζουμε πόσοι είναι οι τετραπληγικοί και γενικά οι πολύ σοβαρά τραυματίες που έχει αλλάξει η ζωή τους (και ολόκληρου του κύκλου τους) προς το χειρότερο. Αυτό πέρα από από το τεράστιο κοινωνικό κόστος έχει μια ακόμα διάσταση: την τεράστια επιβάρυνση του συστήματος υγείας κάθε χώρας -εντάξει όχι των ΗΠΑ που δεν έχουν.
Ακόμα και τώρα που έχουν μπει εκατοντάδες κάμερες στην Αττική, υπήρξαν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα πάνω από 2.000 παραβάσεις για κόκκινο. Είναι πραγματικά αδιανόητο. Να ξέρετε ότι η αυτόνομη οδήγηση θα μας πάρει την χαρά της οδήγησης ακριβώς γιατί μεγάλη μερίδα του πληθυσμού -σε κάθε χώρα αλλά ιδίως στην Ελλάδα- ποτέ δεν πήρε και δεν παίρνει στα σοβαρά την ευθύνη της οδήγησης.
Δυστυχώς κάτι μας λέει ότι ο πρόεδρος της Uber θα δικαιωθεί, και ευτυχώς κάποιοι από εμάς δεν θα είμαστε εδώ όταν η οδήγηση θα είναι κάτι άγνωστο.
