Στον κόσμο των αυτοκινήτων, τα ονόματα δεν είναι ποτέ τυχαία. Ένα Ford Mustang φέρνει αμέσως στο μυαλό ταχύτητα, ελευθερία και αμερικανική κουλτούρα. Ένα Toyota Camry ή ένα Honda Accord "πουλάνε" αξιοπιστία, καθημερινότητα και σιγουριά.
Στις πιο mainstream μάρκες, το όνομα ενός μοντέλου λειτουργεί σχεδόν σαν χαρακτήρας. Σου λέει τι είναι το αυτοκίνητο πριν καν διαβάσεις τεχνικά χαρακτηριστικά.
Στην πολυτέλεια, όμως, τα πράγματα δουλεύουν διαφορετικά. Εκεί δεν θα βρεις εύκολα ονόματα που θυμίζουν περιπέτεια, φύση ή συναίσθημα. Θα βρεις κωδικούς: BMW 540i xDrive, Mercedes-Benz C-Class, Audi A6, Lexus RX. Μπορεί να ακούγονται ψυχρά ή δύσκολα, όμως πίσω από αυτή τη λογική κρύβεται μία από τις πιο έξυπνες στρατηγικές του premium αυτοκινήτου.
Ο βασικός λόγος είναι απλός: στις πολυτελείς μάρκες, το ίδιο το brand είναι το όνομα. Όταν κάποιος λέει "οδηγώ Mercedes" ή "έχω BMW", δεν χρειάζεται απαραίτητα να εξηγήσει πολλά περισσότερα. Η μάρκα από μόνη της κουβαλά εικόνα, κύρος, ποιότητα και κοινωνικό status.
Το μοντέλο απλώς διευκρινίζει σε ποιο "σκαλί" της γκάμας βρίσκεται ο οδηγός. Άλλο μια A-Class, άλλο μια S-Class. Και όσοι ξέρουν, καταλαβαίνουν αμέσως τη διαφορά.
Η BMW είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η σύγχρονη λογική της ονοματοδοσίας της ξεκίνησε το 1972 με την 520i. Το πρώτο ψηφίο δείχνει τη σειρά, άρα περίπου το μέγεθος, τη θέση και την κατηγορία του αυτοκινήτου. Μια 1 Series είναι η είσοδος στον κόσμο της BMW, η 3 Series είναι το κλασικό σπορ sedan, η 5 Series ανεβαίνει σε executive επίπεδο, ενώ η 7 Series είναι η ναυαρχίδα.
Τα επόμενα δύο ψηφία κάποτε παρέπεμπαν στον κυβισμό. Για παράδειγμα, μια 530i σήμαινε σε μεγάλο βαθμό κινητήρα 3,0 λίτρων. Σήμερα, με τα turbo μοτέρ και την ηλεκτροκίνηση, αυτό δεν ισχύει με την ίδια ακρίβεια. Πλέον δείχνουν περισσότερο τη θέση ισχύος μέσα στη γκάμα. Με απλά λόγια, όσο μεγαλύτερος ο αριθμός, τόσο πιο δυνατό και ακριβό είναι συνήθως το μοντέλο.
Τα γράμματα ολοκληρώνουν το παζλ. Το "i” παραπέμπει σε βενζίνη, το "d” σε diesel, το "e” σε plug-in hybrid, ενώ το xDrive δηλώνει τετρακίνηση. Το "M” φέρνει στο παιχνίδι το performance κομμάτι της BMW, ενώ το "X” χρησιμοποιείται για τα SUV και το "Z” για τα roadster. Ακόμη και αν μοιάζει με αλφαριθμητική άσκηση, για τον μυημένο οδηγό είναι ένας γρήγορος τρόπος να καταλάβει αμέσως τι βλέπει.
Αυτή ακριβώς είναι η ουσία. Τα πολυτελή αυτοκίνητα δεν χρειάζονται "κανονικά" ονόματα, γιατί δεν προσπαθούν να σου πουν μια ιστορία με μία λέξη. Προσπαθούν να σου δείξουν πού ανήκεις μέσα στην ιεραρχία της μάρκας.
Ο κωδικός στο πίσω μέρος δεν είναι απλώς τεχνική πληροφορία. Είναι ένα μικρό σήμα αναγνώρισης. Και στον premium κόσμο, αυτό μερικές φορές μετράει περισσότερο από ένα ωραίο όνομα.
Με πληροφορίες από autoblog
