Το Λονδίνο είναι η χαρά του car spotter. Ξέρεις, αυτό το instagramικό "επάγγελμα" που όπου βλέπεις σπάνιο supercar τραβάς video και φωτογραφίες για να γίνουν viral. Τα hypercars του Knightsbridge και οι συλλεκτικές Ferrari έξω από ιδιωτικά clubs του Mayfair, είναι κάτι σαν στάνταρ αν θέλεις να δεις ένα σπάνιο αυτοκίνητο.
Ωστόσο, ακόμη και οι πιο έμπειροι petrolheads της πόλης μάλλον δεν θυμούνται άλλη στιγμή σαν αυτή που εκτυλίχθηκε πριν από λίγες ημέρες έξω από το πολυτελές ξενοδοχείο The Peninsula London.
Τρεις από τις πιο ακριβές και σπάνιες σύγχρονες δημιουργίες της Rolls-Royce εμφανίστηκαν μαζί στο ίδιο σημείο, δημιουργώντας εικόνες που έμοιαζαν περισσότερο με ιδιωτική έκθεση customization παρά με μια απλή καθημερινή σκηνή στο κέντρο της πόλης. Το συνολικό κόστος των αυτοκινήτων υπολογίζεται πάνω από 60 εκατομμύρια ευρώ και περιλαμβάνει τις μοναδικές Rolls-Royce Boat Tail, La Rose Noire Droptail και Phantom Goldfinger.
Και το πιο εντυπωσιακό στοιχείο δεν ήταν μόνο η αξία ή η σπανιότητά τους. Τα αυτοκίνητα δεν βρίσκονταν πίσω από σχοινιά ασφαλείας σε κάποιο concours d’elegance, αλλά κινούνταν κανονικά στους δρόμους του Λονδίνου σαν να επρόκειτο για καθημερινά πολυτελή μοντέλα.
Η εμφάνιση έγινε viral μέσα από φωτογραφίες του car spotter Rostyslav στις 13 Μαΐου, ο οποίος υποστήριξε πως η Boat Tail των 28 εκατομμυρίων δολαρίων και η La Rose Noire Droptail των 32 εκατομμυρίων πιθανότατα ανήκουν στον ίδιο ιδιοκτήτη. Αν αυτό ισχύει, τότε μιλάμε για έναν συλλέκτη που έχει δημιουργήσει ίσως το πιο ακραίο δίδυμο σύγχρονων Rolls-Royce που υπάρχει σήμερα στον πλανήτη.
Η Boat Tail παραμένει η απόλυτη βιτρίνα της σύγχρονης coachbuilt φιλοσοφίας της Rolls-Royce. Κατασκευάστηκαν μόλις τρία αυτοκίνητα έπειτα από τέσσερα χρόνια εξέλιξης και αμέτρητες ώρες εξατομίκευσης για τους πελάτες τους. Η σχεδίασή της αντλεί έμπνευση από τα κλασικά J-Class yachts, με το πίσω μέρος να ανοίγει σαν πολυτελές "hosting suite".
Εκεί βρίσκονται ειδικά διαμορφωμένοι χώροι για σερβίρισμα, cocktail preparation, ψυγεία υψηλής τεχνολογίας και ομπρέλες, μετατρέποντας το αυτοκίνητο σε ένα κινητό lounge υπερπολυτελείας. Σε μία από τις εκδόσεις μάλιστα είχαν τοποθετηθεί αφαιρούμενα ρολόγια Bovet που μπορούσαν είτε να φορεθούν στον καρπό είτε να ενσωματωθούν στο ταμπλό σαν κόσμημα.
Το ίδιο αυτοκίνητο είχε εντοπιστεί και πέρυσι έξω από εστιατόριο στο Ντουμπάι, κάτι που ενισχύει τις φήμες πως πιθανότατα ανήκει σε συλλέκτη από τη Μέση Ανατολή και όχι σε κάποιον celebrity όπωβς ήθελαν παλαιότερα διάφορες φήμες.
Δίπλα της βρισκόταν η ακόμη πιο θεατρική La Rose Noire Droptail. Η Rolls-Royce δημιούργησε μόλις τέσσερα κομμάτια παγκοσμίως, δίνοντας έμφαση όχι στον παραδοσιακό ρόλο του σοφέρ αλλά στην εμπειρία του ίδιου του οδηγού. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα διθέσιο roadster υπερπολυτελείας, με βαφή που χρειάστηκε περίπου 150 διαφορετικές δοκιμές μέχρι να αποδώσει σωστά τις μεταβαλλόμενες αποχρώσεις του τριαντάφυλλου Black Baccara.
Το εσωτερικό του μοιάζει περισσότερο με έργο τέχνης παρά με καμπίνα αυτοκινήτου, αφού περιλαμβάνει περισσότερα από 1.600 χειροποίητα κομμάτια ξύλινου veneer που σχηματίζουν μοτίβα εμπνευσμένα από πέταλα τριαντάφυλλου. Στο ταμπλό υπάρχει αποσπώμενο ρολόι Audemars Piguet, ενώ το αυτοκίνητο συνοδεύεται ακόμη και από ειδικά επιλεγμένη Champagne de Lossy, επιβεβαιώνοντας πως η συγκεκριμένη Rolls-Royce δεν σχεδιάστηκε απλώς ως grand tourer, αλλά ως μια κινητή ιδιωτική λέσχη εκατομμυριούχων.
Την τριάδα συμπλήρωνε η Phantom Goldfinger, μία μοναδική Phantom Extended αφιερωμένη στον Auric Goldfinger από τη θρυλική ταινία James Bond. Η δημιουργία της συνέπεσε με την 60ή επέτειο της ταινίας και είναι γεμάτη χρυσές λεπτομέρειες, από επιχρυσωμένα διακοσμητικά μέχρι μία κρυφή μπάρα από χρυσό 18 καρατίων. Το ταμπλό φιλοξενεί καλλιτεχνική απεικόνιση του Furka Pass στην Ελβετία, του διάσημου ορεινού δρόμου που εμφανίστηκε στην ταινία.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η συγκεκριμένη Phantom ανήκει σε Βρετανό συλλέκτη, κάτι που κάνει την παρουσία της στους δρόμους του Λονδίνου ακόμη πιο ταιριαστή. Μαζί, οι τρεις Rolls-Royce δεν έμοιαζαν απλώς με πανάκριβα αυτοκίνητα. Έμοιαζαν περισσότερο με μια κινητή γκαλερί σύγχρονης αυτοκινητικής αριστοκρατίας, μια υπενθύμιση ότι στο ανώτατο επίπεδο της πολυτέλειας η αυτοκίνηση παύει να είναι μέσο μεταφοράς και μετατρέπεται σε προσωπική δήλωση ισχύος, τέχνης και υπερβολής.
