Λίγες διαδρομές στην Αττική καταφέρνουν να συνδυάζουν τόσο έντονα την ομορφιά με τον φόβο όσο ο παραλιακός δρόμος που ενώνει το Αλεποχώρι με την παραλία της Ψάθας. Από τη μία πλευρά ο Κορινθιακός κόλπος, από την άλλη τα βράχια του όρους Πατέρα και ανάμεσά τους μια στενή λωρίδα ασφάλτου που εδώ και χρόνια θεωρείται από πολλούς οδηγούς ένας από τους πιο επικίνδυνους δρόμους της Αττικής.
Κάθε καλοκαίρι, χιλιάδες λουόμενοι, μοτοσυκλετιστές και εκδρομείς περνούν από το συγκεκριμένο σημείο για να φτάσουν στις παραλίες της περιοχής. Παρ’ όλα αυτά, οι εικόνες με βράχια πάνω στο οδόστρωμα, φθορές στην άσφαλτο και κύματα που φτάνουν μέχρι τον δρόμο έχουν μετατραπεί σχεδόν σε κανονικότητα.
Και όμως, το πιο εντυπωσιακό στοιχείο δεν είναι μόνο η επικινδυνότητα της διαδρομής, αλλά το γεγονός ότι εδώ και δεκαετίες το συγκεκριμένο κομμάτι παραμένει ουσιαστικά χωρίς οριστική λύση.
Ένας δρόμος με κατολισθήσεις και διάβρωση από τη θάλασσα
Το μεγαλύτερο πρόβλημα του δρόμου Αλεποχώρι–Ψάθα είναι η γεωμορφολογία της περιοχής. Το βουνό καταλήγει σχεδόν πάνω στη θάλασσα, αφήνοντας ελάχιστο χώρο για τη διέλευση των οχημάτων. Αυτό σημαίνει πως σε περιόδους κακοκαιρίας, αλλά ακόμη και μετά από μικρές βροχοπτώσεις, σημειώνονται κατολισθήσεις βράχων και πτώσεις υλικών στο οδόστρωμα.
Παράλληλα, η θάλασσα διαβρώνει συνεχώς το παραλιακό μέτωπο, με αποτέλεσμα σε αρκετά σημεία να εμφανίζονται καθιζήσεις και ζημιές στην άσφαλτο. Τον χειμώνα, όταν επικρατούν έντονοι άνεμοι και θαλασσοταραχή, δεν είναι λίγες οι φορές που τα κύματα φτάνουν μέχρι τον δρόμο.
Οι κάτοικοι της περιοχής κάνουν λόγο για ένα πρόβλημα που επανέρχεται κάθε χρόνο, ενώ κατά καιρούς έχουν τοποθετηθεί προειδοποιητικές πινακίδες ή έχουν εφαρμοστεί προσωρινές κυκλοφοριακές ρυθμίσεις λόγω κινδύνου κατολισθήσεων.
Γιατί δεν μπορεί να αποκατασταθεί οριστικά
Το πιο παράδοξο στοιχείο της υπόθεσης είναι πως ο δρόμος δεν αντιμετωπίζει μόνο τεχνικά προβλήματα αλλά και σοβαρές νομικές δυσκολίες.
Σύμφωνα με τοπικά ρεπορτάζ και αναφορές φορέων της περιοχής, το κρίσιμο παραλιακό τμήμα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αιγιαλός και όχι κανονικά αδειοδοτημένη οδική υποδομή. Μάλιστα, υπάρχουν αναφορές πως πριν από δεκαετίες δημιουργήθηκε με επιχωματώσεις και παρεμβάσεις που σήμερα χαρακτηρίζονται νομικά προβληματικές.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οποιαδήποτε μεγάλη παρέμβαση αποκατάστασης, διαπλάτυνσης ή αντιστήριξης απαιτεί ένα εξαιρετικά περίπλοκο πλαίσιο εγκρίσεων, με εμπλοκή πολλών διαφορετικών υπηρεσιών.
Με απλά λόγια, το κράτος καλείται να συντηρήσει έναν δρόμο ο οποίος βρίσκεται σε μια ιδιότυπη "γκρίζα ζώνη" μεταξύ παραλιακής υποδομής και αιγιαλού.
Ο δρόμος που παραμένει απαραίτητος για την περιοχή
Παρά τα προβλήματα, η συγκεκριμένη διαδρομή εξακολουθεί να αποτελεί βασική σύνδεση για την ευρύτερη περιοχή. Κατά τους θερινούς μήνες η κίνηση αυξάνεται κατακόρυφα, καθώς η Ψάθα αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς κοντινούς καλοκαιρινούς προορισμούς για κατοίκους της Αττικής.
Αυτό σημαίνει πως ο δρόμος συνεχίζει να χρησιμοποιείται καθημερινά από χιλιάδες οδηγούς, ακόμη και αν πολλοί γνωρίζουν ότι περνούν από ένα σημείο με αυξημένο βαθμό επικινδυνότητας. Η αντίθεση είναι σχεδόν κινηματογραφική: μια από τις ομορφότερες παραλιακές διαδρομές της Αττικής έχει εξελιχθεί ταυτόχρονα και σε μία από τις πιο προβληματικές.
