Η πρώτη βροχή μετά από εβδομάδες ηλιοφάνειας και ξηρασίας ουσιαστικά είναι ευχάριστη για τον κήπο μας και τα δάση, όχι όμως απαραίτητα και για τους οδηγούς που κινούνται στους δρόμους. Οι πρώτες σταγόνες που πέφτουν στην άσφαλτο ύστερα από μια μεγάλη περίοδο ανομβρίας μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες μειωμένης πρόσφυσης, αυξάνοντας τον κίνδυνο ολίσθησης.
Ο λόγος δεν είναι η βροχή από μόνη της, αλλά όσα έχουν συσσωρευτεί στον δρόμο όλο το προηγούμενο διάστημα.
Τι συσσωρεύεται στην άσφαλτο όσο δεν βρέχει
Κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης περιόδου ξηρασίας, η επιφάνεια του δρόμου συγκεντρώνει διάφορα υλικά. Σκόνη, γύρη, μικροσωματίδια από τα ελαστικά και τα φρένα, κατάλοιπα καυσίμων και λιπαντικών, αλλά και άλλες ακαθαρσίες παραμένουν στην άσφαλτο.
Διαβάστε Επίσης
Όσο δεν βρέχει, τα υλικά αυτά συσσωρεύονται και αναμειγνύονται με τη σκόνη που μεταφέρεται από την κυκλοφορία και τον αέρα. Όταν τελικά πέσουν οι πρώτες σταγόνες, δημιουργείται ένα υγρό μείγμα που μπορεί να κάνει την επιφάνεια του δρόμου ιδιαίτερα ολισθηρή.
Το φαινόμενο είναι πιο έντονο όταν η βροχή ξεκινά ύστερα από πολλές ημέρες χωρίς σημαντικές βροχοπτώσεις. Δεν σημαίνει ότι κάθε δρόμος γίνεται εξίσου επικίνδυνος, αλλά ότι η πρόσφυση μπορεί να μειωθεί απότομα και χωρίς ο οδηγός να το αντιληφθεί εγκαίρως.
"Καλοκαιρινός πάγος" χωρίς να πάγο
Στη Γαλλία υπάρχει ένας χαρακτηριστικός όρος για το συγκεκριμένο φαινόμενο: verglas d'été, που μεταφράζεται ως "καλοκαιρινός πάγος". Η ονομασία είναι παραστατική, καθώς περιγράφει μια επιφάνεια που μπορεί να θυμίζει σε συμπεριφορά δρόμο με πάγο, χωρίς φυσικά να υπάρχει παγωμένο νερό.
Η ολισθηρότητα προκύπτει από τον συνδυασμό νερού και ρύπων στην άσφαλτο. Η πρόσφυση των ελαστικών μπορεί να μειωθεί, ιδιαίτερα στις πρώτες φάσεις της βροχής, όταν το νερό δεν έχει ακόμη απομακρύνει τα συσσωρευμένα κατάλοιπα.
Το πρόβλημα δεν είναι απαραίτητα ορατό. Ο δρόμος μπορεί να φαίνεται απλώς βρεγμένος, ενώ στην πραγματικότητα τα ελαστικά έχουν λιγότερη διαθέσιμη πρόσφυση για φρενάρισμα, επιτάχυνση και αλλαγές κατεύθυνσης.
Πού χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή
Οι οδηγοί θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στα σημεία όπου τα αυτοκίνητα φρενάρουν, επιταχύνουν και στρίβουν συχνά. Εκεί η συσσώρευση ρύπων μπορεί να συνδυαστεί με απότομες μεταβολές στις δυνάμεις που ασκούνται στα ελαστικά.
Στα σημεία που χρειάζονται περισσότερη προσοχή περιλαμβάνονται οι κυκλικοί κόμβοι, όπου τα οχήματα αλλάζουν κατεύθυνση και συχνά φρενάρουν ή επιταχύνουν στην είσοδο και την έξοδο. Φυσικά στις διασταυρώσεις όπου το συχνό φρενάρισμα μπορεί να αφήνει περισσότερα κατάλοιπα στην επιφάνεια και το ίδιο κάνουν και οι εκκινήσεις των αυτοκινήτων που είναι επίσης πιο συχνές σε μια διασταύρωση.
Περιλαμβάνονται επίσης οι πολυσύχναστοι δρόμοι των πόλεων. Εκεί δηλαδή που η αυξημένη κυκλοφορία σημαίνει περισσότερη συσσώρευση σκόνης, υπολειμμάτων ελαστικών και άλλων ρύπων. Καθώς επίσης και οι δρόμοι εκτός κατοικημένων περιοχών, όπου η χαμηλότερη κυκλοφορία δεν αποκλείει την ύπαρξη ρύπων, ενώ η ταχύτητα των οχημάτων μπορεί να κάνει μια απώλεια πρόσφυσης πιο δύσκολη στη διαχείριση.
Πόσο διαρκεί το φαινόμενο;
Το θετικό είναι ότι η ολισθηρότητα που προκαλείται από τη συσσώρευση ρύπων δεν διαρκεί συνήθως για όλη τη βροχή. Όσο το νερό συνεχίζει να πέφτει, μεγάλο μέρος των ακαθαρσιών απομακρύνεται από την επιφάνεια της ασφάλτου.
Αν η βροχή έχει αρκετή ένταση ή διάρκεια, ο δρόμος μπορεί να καθαρίσει σημαντικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο δρόμος γίνεται αυτομάτως ασφαλής, καθώς το νερό από μόνο του μειώνει την πρόσφυση σε σχέση με το στεγνό οδόστρωμα.
Η πρώτη φάση της βροχής, επομένως, είναι αυτή που απαιτεί τη μεγαλύτερη προσοχή. Δεν χρειάζεται πανικός, αλλά ούτε και η λογική ότι "έβρεξε, άρα καθάρισε ο δρόμος".
Τι πρέπει να κάνουν οι οδηγοί
Η καλύτερη αντιμετώπιση είναι η προσαρμογή της οδήγησης στις συνθήκες. Ειδικά μετά από μεγάλο διάστημα ξηρασίας, μερικές απλές κινήσεις μπορούν να περιορίσουν τον κίνδυνο.
Αύξηση της απόστασης ασφαλείας: Η μεγαλύτερη απόσταση από το προπορευόμενο όχημα δίνει περισσότερο χρόνο αντίδρασης και επιτρέπει πιο ομαλό φρενάρισμα.
Ήπιες κινήσεις στο τιμόνι και τα πεντάλ: Οι απότομες αλλαγές κατεύθυνσης, το δυνατό φρενάρισμα και η απότομη επιτάχυνση μπορούν να επιβαρύνουν την πρόσφυση των ελαστικών.
Μείωση ταχύτητας: Η χαμηλότερη ταχύτητα περιορίζει την ενέργεια που πρέπει να διαχειριστούν τα ελαστικά σε περίπτωση απώλειας πρόσφυσης.
Έλεγχος των ελαστικών: Τα ελαστικά που πλησιάζουν στο τέλος της ζωής τους ή έχουν ανεπαρκές πέλμα μπορεί να δυσκολεύονται περισσότερο να διαχειριστούν τις βρεγμένες συνθήκες. Η κατάσταση, η ηλικία και οι πιέσεις τους έχουν σημασία.
Προσοχή στις στροφές και τους κυκλικούς κόμβους: Είναι προτιμότερο να μειώνεται η ταχύτητα πριν από τη στροφή και να αποφεύγονται οι απότομες κινήσεις κατά τη διάρκειά της.
Και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα;
Η συζήτηση για τα κατάλοιπα των ελαστικών δεν αφορά μόνο τα αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Τα ηλεκτρικά οχήματα χρησιμοποιούν επίσης ελαστικά και, επομένως, συμβάλλουν και αυτά στη δημιουργία υπολειμμάτων από τη φθορά τους.
Η διαφορά είναι ότι η συνολική φθορά των ελαστικών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως το βάρος του οχήματος, η ποιότητα των ελαστικών, ο τρόπος οδήγησης και η διαχείριση της επιτάχυνσης. Δεν είναι σωστό να αποδίδεται το φαινόμενο αποκλειστικά σε έναν τύπο κινητήρα.
