Με την πρώτη ματιά, η Formula 1, η Formula 2, η Formula 3 και η Formula E μοιάζουν να ανήκουν στην ίδια μεγάλη οικογένεια. Και σε μεγάλο βαθμό, αυτό ισχύει. Όμως, κάτω από αυτή την κοινή εικόνα, υπάρχουν διαφορές που αλλάζουν αρκετά το νόημα κάθε κατηγορίας.
Όλες έχουν τη λέξη "Formula" στο όνομά τους, όλες βασίζονται σε μονοθέσια αγωνιστικά αυτοκίνητα και όλες κινούνται γύρω από την ίδια ιδέα: έναν οδηγό, ένα ανοιχτό cockpit, τροχοί έξω από το αμάξωμα και όσο το δυνατόν περισσότερη ταχύτητα. Τότε που βρίσκεται η διαφορά τους; Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
Ο όρος "Formula" δεν είναι απλώς εμπορική ονομασία. Αναφέρεται σε αγώνες με μονοθέσια, open-wheel αυτοκίνητα, τα οποία κατασκευάζονται με βάση συγκεκριμένους τεχνικούς κανονισμούς. Τα μονοθέσια έχουν αεροδυναμικά βοηθήματα, πτέρυγες, ειδικά πλαίσια και μια σχεδίαση που δεν έχει καμία σχέση με τα αυτοκίνητα δρόμου.
Τα "σκαλοπάτια" για την κορυφή
Αυτό είναι το προφανές κοινό σημείο. Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο, λιγότερο ορατό: όλες αυτές οι κατηγορίες συνδέονται, με διαφορετικό τρόπο, με το σύστημα της FIA και τη λεγόμενη Super License. Κανένας οδηγός δεν μπορεί να βρεθεί απλώς από το πουθενά στη Formula 1, όσο ταλαντούχος κι αν είναι.
Χρειάζεται να συγκεντρώσει τους απαραίτητους βαθμούς μέσα από συμμετοχές και αποτελέσματα σε αναγνωρισμένα πρωταθλήματα, όπως η Formula 2, η Formula 3 ή και η Formula E.
Εκεί αρχίζει να φαίνεται η μεγάλη διαφορά. Η Formula 2 και η Formula 3 λειτουργούν ουσιαστικά ως σκαλοπάτια προς τη Formula 1. Είναι μέρος μιας πιο ξεκάθαρης αγωνιστικής διαδρομής, που ξεκινά συνήθως από το karting, περνά από μικρότερες κατηγορίες, συνεχίζει σε F3 και F2 και, για τους λίγους που ξεχωρίζουν πραγματικά, καταλήγει στη F1.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι σημερινοί οδηγοί της Formula 1 έχουν περάσει από αυτό το μονοπάτι. Η F3 και η F2 υπάρχουν για να δείχνουν ποιος μπορεί να αντέξει την πίεση, την ταχύτητα, τη διαχείριση ελαστικών, τη στρατηγική και την πολιτική ενός paddock που σε κάθε επίπεδο γίνεται όλο και πιο απαιτητικό.
Αγώνας με βάση την ηλεκτροκίνηση
Η Formula E, από την άλλη, κινείται λίγο διαφορετικά. Δεν είναι απλώς άλλο ένα σκαλί πριν από τη Formula 1. Είναι μια παράλληλη κορυφαία κατηγορία, με δική της ταυτότητα και ξεκάθαρη φιλοσοφία. Δημιουργήθηκε γύρω από την ηλεκτροκίνηση και έχει ως βασικό της σημείο αναφοράς την τεχνολογία του μέλλοντος.
Η πιο προφανής διαφορά, φυσικά, βρίσκεται στο σύστημα κίνησης. Η Formula 1, η Formula 2 και η Formula 3 χρησιμοποιούν κινητήρες εσωτερικής καύσης, με διαφορετικές τεχνικές προδιαγραφές σε κάθε κατηγορία.
Η Formula E, αντίθετα, είναι αμιγώς ηλεκτρική. Δεν έχει τον κλασικό ήχο ενός αγωνιστικού κινητήρα, δεν έχει ανεφοδιασμό καυσίμου, ούτε την ίδια λογική διαχείρισης ενέργειας. Έχει όμως δικό της παιχνίδι: αποδοτικότητα, ανάκτηση ενέργειας, στρατηγική μπαταρίας και αγώνες όπου το λάθος κοστίζει πολύ.
Πίστες vs Αστικοί δρόμοι
Υπάρχει και άλλη μία διαφορά που συχνά περνά σε δεύτερο πλάνο: οι πίστες. Η Formula E έχει χτίσει μεγάλο μέρος της ταυτότητάς της γύρω από αγώνες σε πόλεις. Στενοί δρόμοι, τοίχοι κοντά, μικρά περιθώρια λάθους και μια αίσθηση ότι ο αγώνας μπαίνει μέσα στον αστικό ιστό.
Από την άλλη, η Formula 1 έχει επίσης street circuits, με πιο εμβληματικό το Μονακό, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του χαρακτήρα της παραμένει δεμένο με μόνιμες πίστες και ιστορικά Grand Prix.
Με απλά λόγια, όλες οι "Formula" κατηγορίες μοιράζονται το ίδιο αγωνιστικό DNA, αλλά δεν υπηρετούν όλες τον ίδιο σκοπό. Η F3 και η F2 είναι το μονοπάτι προς την κορυφή. Η F1 είναι η κορυφή. Η Formula E είναι κάτι διαφορετικό: ένα ηλεκτρικό εργαστήριο ταχύτητας, τεχνολογίας και αστικών αγώνων.
Και αυτό κάνει τη σύγκριση πιο ενδιαφέρουσα. Γιατί μπορεί όλες να μοιάζουν με μονοθέσια που κυνηγούν δέκατα του δευτερολέπτου, όμως στην πραγματικότητα η καθεμία λέει μια διαφορετική ιστορία για το πού βρίσκεται και πού πηγαίνει ο μηχανοκίνητος αθλητισμός.
Με πληροφορίες από SupercarBlondie
