Το κόστος διαχείρισης και ανακύκλωσης των μπαταριών ηλεκτρικών αυτοκινήτων μπορεί σήμερα να φαίνεται υψηλό, όμως οι αυτοκινητοβιομηχανίες επιδιώκουν να εξασφαλίσουν χαμηλότερες τιμές, κάτι το οποίο δεν φαίνεται να είναι ιδιαίτερα εύκολο.
Σύμφωνα με νέα έκθεση της Circular Energy Storage, αρκετές αυτοκινητοβιομηχανίες κινδυνεύουν να δεσμευτούν σε μακροχρόνιες συμφωνίες με βάση τις σημερινές τιμές της αγοράς, οι οποίες βρίσκονται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.
Η ερευνητική εταιρεία με έδρα το Λονδίνο, η οποία ειδικεύεται στην αγορά των μεταχειρισμένων και παροπλισμένων μπαταριών, εκτιμά ότι το θέμα της τελικής αξίας μιας μπαταρίας δεν πρέπει πλέον να αντιμετωπίζεται απλώς ως ζήτημα βιωσιμότητας ή ανακύκλωσης. Αντίθετα, αναμένεται να εξελιχθεί σε σημαντικό οικονομικό παράγοντα για τις ίδιες τις αυτοκινητοβιομηχανίες.
Όπως αναφέρει η έκθεση, η υπολειμματική αξία των χρησιμοποιημένων μπαταριών αποτελεί στρατηγικό οικονομικό ζήτημα. Αν οι εταιρείες το δουν μόνο ως περιβαλλοντική υποχρέωση, υπάρχει ο κίνδυνος να φορτωθούν με κόστη που η ίδια η αγορά θα μειώσει τα επόμενα χρόνια.
Σήμερα, το κόστος στο τέλος ζωής μιας μπαταρίας μπορεί να φτάσει έως και τα 29 δολάρια (περίπου 25 ευρώ) ανά κιλοβατώρα για τις μπαταρίες λιθίου-σιδήρου-φωσφορικού, γνωστές ως LFP. Αντίθετα, για τις μπαταρίες νικελίου-μαγγανίου-κοβαλτίου, δηλαδή τις NMC, το αντίστοιχο κόστος βρίσκεται περίπου στα 3 δολάρια (περίπου 2,5 ευρώ) ανά κιλοβατώρα.
Η μεγάλη διαφορά οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι ακόμη λίγα ηλεκτρικά αυτοκίνητα με μπαταρίες LFP έχουν φτάσει στο τέλος της ζωής τους.
Το ζήτημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την Ευρώπη. Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων θα πρέπει είτε να συμμετέχουν σε οργανισμούς διευρυμένης ευθύνης παραγωγού σε κάθε κράτος-μέλος, είτε να δημιουργήσουν οι ίδιοι προβλέψεις και στρατηγικές για τη διαχείριση των μπαταριών όταν αυτές αποσύρονται.
Σύμφωνα με τον ιδρυτή της Circular Energy Storage, Hans Eric Melin, αυτό σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να σημαίνει σημαντικό αρχικό κόστος για έναν κλάδο που ήδη δέχεται μεγάλη πίεση.
Η έκθεση προβλέπει ότι οι ποσότητες μπαταριών που θα φτάνουν στο τέλος της ζωής τους θα αυξηθούν θεαματικά τα επόμενα χρόνια. Από 5,8 GWh το 2025, αναμένεται να φτάσουν τις 28 GWh το 2030 και τις 106 GWh το 2035. Με απλά λόγια, η αγορά αυτή θα μεγαλώσει περίπου 18 φορές μέσα σε μία δεκαετία.
Αυτή η αύξηση των όγκων αναμένεται να αλλάξει και τα οικονομικά δεδομένα. Όσο περισσότερες μπαταρίες θα οδηγούνται σε επαναχρησιμοποίηση, επισκευή, αξιοποίηση σε δεύτερη ζωή ή ανακύκλωση, τόσο χαμηλότερο θα γίνεται το κόστος επεξεργασίας.
Η CES εκτιμά ότι το κόστος προεπεξεργασίας ανά τόνο θα μπορούσε να μειωθεί κατά περίπου δύο τρίτα, από τα 5.900 δολάρια (περίπου 5.000 ευρώ) σήμερα στα περίπου 1.900 δολάρια (1.630 ευρώ) ανά μετρικό τόνο μέσα στη δεκαετία του 2030.
Ο Melin επισημαίνει ότι η αγορά των μπαταριών στο τέλος ζωής της βρίσκεται σήμερα στην πιο ακριβή φάση της. Οι διαθέσιμοι όγκοι είναι ακόμη περιορισμένοι, τα σταθερά κόστη παραμένουν υψηλά και ο ανταγωνισμός για την εξασφάλιση παλιών μπαταριών είναι έντονος.
Γι’ αυτό και οι εταιρείες που υπογράφουν σήμερα συμφωνίες με βάση τις τρέχουσες τιμές μπορεί να βρεθούν σε μειονεκτική θέση στο μέλλον. Οι σημερινές συνθήκες, όπως τονίζει, δεν θα είναι ίδιες ούτε σε πέντε ούτε σε δεκαπέντε χρόνια.
Το βασικό συμπέρασμα της έκθεσης είναι ότι οι αυτοκινητοβιομηχανίες πρέπει να αλλάξουν τρόπο σκέψης. Οι μπαταρίες των ηλεκτρικών αυτοκινήτων δεν είναι απλώς ένα ακριβό απόβλητο που πρέπει να ανακυκλωθεί. Μπορούν να αποκτήσουν σημαντική αξία μέσα από την επαναχρησιμοποίηση, την ανακατασκευή, την πώληση ανταλλακτικών ή τη χρήση τους σε εφαρμογές δεύτερης ζωής.
Με την αγορά των ηλεκτρικών αυτοκινήτων να μεγαλώνει, η σωστή διαχείριση των μπαταριών στο τέλος της ζωής τους μπορεί να γίνει όχι μόνο περιβαλλοντική ανάγκη, αλλά και νέα πηγή εσόδων για τις αυτοκινητοβιομηχανίες.
Με πληροφορίες από Automotive News Europe
