Toyota Corolla AE86: Τι πρέπει να ξέρεις για το θρυλικό μοντέλο

Ναι, είναι θρύλος το Toyota Corolla AE86. Πρόκειται για ένα αυτοκίνητο με πλούσια ιστορία, μέρος της οποίας μοιάζει με μύθο. Την εποχή της κυκλοφορίας του, δεν θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντικό.

Τότε, το 1985, το μεγαλύτερο μέρος της γκάμας της Toyota ήταν δυναμικά αρκετά αδύναμο, ειδικά το ίδιο το Corolla, που είχε υψηλές πωλήσεις αλλά δεν προσφερόταν ιδιαίτερες συγκινήσεις. Μέχρι τότε, το Corolla ήταν πίσω κίνησης και πρωτόγονο, ένας αδύναμος ανταγωνιστής του Mk2 VW Golf.

Εκείνη την εποχή το Corolla πέρασε στην εμπρός κίνηση. Εκτός από το ότι μια ομάδα Ιαπώνων μηχανικών ήθελε να διατηρήσει την πίσω κίνηση για τα σπορ κουπέ Corolla. Και έτσι έκαναν, χρησιμοποιώντας το πάτωμα του προηγούμενου hatchback και του sedan.

Έτσι, το αυτοκίνητο που έμεινε για πάντα γνωστό με το κωδικό όνομά του, AE86, κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία το 1983. Hachi-roku; Οκτώ-έξι στα ιαπωνικά, απλό.

Στην Ιαπωνία πωλούνταν μέσω δύο αλυσίδων αντιπροσώπων της Toyota. Εξ ου και τα δύο ονόματα και τα δύο σχέδια. Το Corolla Levin GT και το Sprinter Trueno είχε αναδυόμενους προβολείς. Και τα δύο ήταν διαθέσιμα ως τρίθυρα με δύο πόρτες ή ως fastback hatchback. 

Γιατί τόση λατρεία; 

Γιατί λοιπόν η λατρεία τώρα για ένα αυτοκίνητο που ήταν βασικά ξεπερασμένο κατά την κυκλοφορία του; Επειδή ήταν ένα καθαρά παλιομοδίτικο αυτοκίνητο για οδηγούς, σε σχετικά χαμηλή τιμή. 

Ο κινητήρας του 1,6 λίτρων με διπλό εκκεντροφόρο ήταν μια απόλαυση στις υψηλές στροφές. Γνωστός στους φανατικούς οπαδούς του με το κωδικό όνομα 4A-GE, η κυλινδροκεφαλή του είχε σχεδιαστεί από τη μακροχρόνια συνεργάτιδα της Toyota, τη Yamaha.

Τέλος πάντων, στην Ιαπωνία, οι οδηγοί ήθελαν πίσω κίνηση για υπερστροφή, και δημιουργήθηκε μια κουλτούρα παράνομων νυχτερινών αναβάσεων σε ορεινούς δρόμους με κλειστές στροφές. Από εκεί προήλθε το σπορ του drifting, που βασίζεται στις πίστες. Αυτό ήταν ουσιαστικά η πηγή του drifting.

Initial D και χτίσιμο του θρύλου

Μια δεκαετία αργότερα σχεδιάστηκε για πρώτη φορά το μάνγκα Initial D, μια εξαιρετικά επιτυχημένη σειρά με πρωταγωνιστή τον φανταστικό Takumi Fujiwara, ο οποίος βελτιώνει τις δεξιότητές του στο drifting με το AE86 του πατέρα του, παραδίδοντας, μεταξύ άλλων, τόφου, και σύντομα νικά τους μεγάλους στα ορεινά αγώνες. Αυτό έδωσε αφορμή για ταινίες κινουμένων σχεδίων και έκανε το γύρο του κόσμου.

Σίγουρα πέτυχε εμπορικά, με πωλήσεις που ξεπέρασαν τις 360.000 μονάδες. Ωστόσο, πολύ λίγα αγοράστηκαν εκτός Ιαπωνίας. 

Ίσως η καθοριστική στιγμή στην ανακήρυξή του ως ενός από τα κλασικά μοντέλα είναι ότι η Toyota επανέφερε τους αριθμούς για τα GT86 και GR86, αυτοκίνητα που κληρονομούν με τιμή το DNA του.

Κουπέ 2+2 με πίσω κίνηση

Αυτοί οι επίμονοι μηχανικοί της Toyota είχαν δίκιο. Ένας από αυτούς, ο Nobuaki Katayama, έγινε αργότερα επικεφαλής μηχανικός του πρώτου και πολύ εξελιγμένου Lexus IS200 του 1999, του εξακύλινδρου σε σειρά με τα εξαιρετικά όργανα χρονομέτρησης, και δήλωσε ρητά ότι το drifting με το δικό του AE86 είχε επηρεάσει τη δουλειά του.

Έτσι, το AE86 απέκτησε έναν ευκρινώς ρυθμισμένο κινητήρα 1,6 λίτρων 16 βαλβίδων με μεταβλητή εισαγωγή και 123 ίππους –μια εξωτική προδιαγραφή για την εποχή– και σύστημα τεσσάρων συνδέσμων για τον ζωντανό πίσω άξονά του. Ένα διαφορικό περιορισμένης ολίσθησης ήταν προαιρετικό, και πάλι ένα σημάδι ενός αυτοκινήτου που πιθανότατα θα οδηγούνταν σκληρά με το υπερστροφή στο μυαλό. Το τιμόνι ήταν τύπου κρεμαγιέρας. Ζύγιζε κάτω από 1.000 κιλά.

Ο σχεδιαστής του AE86 φέρεται να είπε ότι ήθελε ένα στυλ Porsche 928 χωρίς τις καμπύλες. Που είναι σαν να λες ότι θέλεις ένα F-16 χωρίς τα φτερά.

Το εσωτερικό είναι τόσο τετράγωνο όσο ο διάδρομος με τα δημητριακά, αλλά εξαιρετικά καθαρό και εύκολο στη χρήση, με καταπληκτική ορατότητα επίσης. Τα φώτα και οι υαλοκαθαριστήρες έχουν μεγάλα περιστροφικά κουμπιά τοποθετημένα βολικά ακριβώς στο ταμπλό. Τα καθίσματα, που προσφέρουν εκπληκτική στήριξη, έχουν ρύθμιση ύψους για την πλευρά του οδηγού.

Μοτέρ που σηκώνει 7.600 στροφές

Όλα τα χειριστήρια –τιμόνι, ταχύτητες, πεντάλ- είναι εξαιρετικά ελαφριά, όπως ήταν η ιαπωνική παράδοση. Μόλις ανεβάσεις το δείκτη θερμοκρασίας λαδιού στο μέγιστο και πιέσεις τον κινητήρα, γίνεται χρυσός. Ανεβαίνει γρήγορα στις 4.500 σ.α.λ. περίπου, και μετά αποκτά πιο σκληρή φωνή και δύναμη καθώς φτάνει στις 7.600 σ.α.λ. στο μεγάλο στροφόμετρο. Χρειάζεται 8,3 δευτερόλεπτα για να φτάσει από 0 στα 100 km/h.

Δεν έχει όμως μεγάλη ροπή –μόλις 145 Nm, και πρέπει να ξεπεράσεις τις 5.000 σ.α.λ. για να την απολαύσεις. Χρειάζεται λοιπόν προσήλωση και χαμηλές ταχύτητες για να χάσουν πρόσφυση οι πίσω τροχοί. Το κιβώτιο ταχυτήτων είναι ο καλύτερός σου φίλος. Χωρίς μεγάλη προσπάθεια, αλλά ακριβές. Με μεγαλύτερη διαδρομή από ένα MX-5, αλλά ακόμα εύκολο στη χρήση.

Τώρα, το συγκεκριμένο μοντέλο στις φωτογραφίες ανήκει στην Toyota UK και έχει τροποποιήσεις της εποχής. Ξεκινά με ένα κιτ εισαγωγής Apexi, ενώ από την πλευρά της εξάτμισης διαθέτει πολλαπλή και πλήρη ανοξείδωτη σωλήνωση από την Janspeed. Πιθανότατα συμβάλλουν περισσότερο στον θόρυβο (δυνατός έως βροντερός κατά περιόδους) παρά στην ισχύ.

Ο μύθος χτίζεται στις στροφές 

Πατάς τα φρένα και διαπιστώνεις ότι το πεντάλ βυθίζεται αρκετά και χρειάζεται περισσότερο από μια στιγμή για να "πιάσει". Όμως, η απώλεια ταχύτητας σε ένα τόσο ελαφρύ αυτοκίνητο δεν αποτελεί μεγάλο πρόβλημα.

Στη συνέχεια, γυρνάς το μεγάλο τιμόνι με το πλαστικό στεφάνι και ίσως αναρωτιέσαι για ποιο λόγο γίνεται όλη αυτή η φασαρία.

Κατ’ αρχάς, το τιμόνι έχει πολύ μικρή σχέση μετάδοσης. Χρειάζεται πολύ περιστροφή. Το αυτοκίνητο εισέρχεται στη στροφή, μαλακά και λίγο ασταθές. Αν μπείτε δυνατά, πιθανότατα θα αντιμετωπίσετε υπερστροφή, με την ουρά να κουνιέται προς τα έξω και, ειλικρινά, να είναι λίγο δύσκολο να το επαναφέρετε.

Όπως και ο κινητήρας, το σασί αυτού του αυτοκινήτου έχει τροποποιήσεις της εποχής. Είναι χαμηλωμένο, με πιο σκληρά ελατήρια και πιο σφιχτές αντιστρεπτικές ράβδους. Υπάρχει επίσης μια στήριξη αμορτισέρ, η οποία θα πρέπει να βελτιώνει την ακρίβεια του τιμονιού. Φανταστείτε λοιπόν πόσο μαλακό -ακόμα και λασπωμένο- πρέπει να ήταν όταν ήταν καινούργιο, τουλάχιστον σύμφωνα με τα σύγχρονα πρότυπα. Ένα καινούργιο GT86 είναι πολύ πιο σφιχτό και ευκίνητο ακόμα και από αυτό το τροποποιημένο AE86.

Υπάρχει στην φαντασία μας αλλά...

Πάντως, οδήγησέ το σαν να σου αρέσει, αντί σαν να το βασανίζεις. Τότε γίνεται ένα αρμονικό κομμάτι της εποχής. Πρέπει να συνεργαστείς μαζί του, να προβλέπεις την κύλιση του.

Αλλά το AE86 της φαντασίας μας υπάρχει μόνο στη φαντασία μας. Και στα χέρια των γενεών όσων το "πειράζουν" και το έχουν μεταμορφώσει με τεράστια ισχύ, σκληρή ανάρτηση και συγκολλημένα διαφορικά. Δυστυχώς, πρόκειται σε μεγάλο βαθμό για μια ακαδημαϊκή συζήτηση. Ακόμη και η Toyota δεν διαθέτει ένα μη τροποποιημένο αυτοκίνητο για να δείξει το πρωτότυπο. Θα γεράσετε ψάχνοντας.