Οι κατασκευαστές εξελίσσουν διαρκώς τα νέα μοντέλα, προσφέροντας περισσότερη ασφάλεια, καλύτερους χώρους για τους επιβάτες και υψηλότερα επίπεδα άνεσης. Ωστόσο, αυτή η εξέλιξη συνοδεύεται από μία λιγότερο ευχάριστη συνέπεια. Tα αυτοκίνητα γίνονται ολοένα και πιο φαρδιά, με αποτέλεσμα η στάθμευση να μετατρέπεται σε πραγματική δοκιμασία, ιδιαίτερα σε υπόγεια γκαράζ και παλαιότερους χώρους στάθμευσης.

Σήμερα, το μέσο νέο επιβατικό αυτοκίνητο που διατίθεται στην ευρωπαϊκή αγορά ξεπερνά σε πλάτος τα 1,80 μέτρα, χωρίς να υπολογίζονται οι εξωτερικοί καθρέφτες. Πρόκειται για μία σημαντική αλλαγή σε σχέση με το παρελθόν, καθώς από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 το μέσο πλάτος των νέων μοντέλων αυξάνεται περίπου κατά ένα εκατοστό κάθε δύο χρόνια.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και ένα μοντέλο όπως η ιστορική Citroën SM του 1972 είχε πλάτος 1.836 χιλιοστά, μέγεθος που θεωρούνταν εντυπωσιακό για την εποχή. Σήμερα, όμως, αντίστοιχες διαστάσεις συναντώνται σε πολλά οικογενειακά αυτοκίνητα, ενώ αρκετά SUV πλησιάζουν ή ακόμη και ξεπερνούν τα δύο μέτρα πλάτους.
Οι καθρέφτες κάνουν τη διαφορά
Στις επίσημες τεχνικές προδιαγραφές, οι κατασκευαστές αναφέρουν το πλάτος του αμαξώματος χωρίς τους καθρέφτες. Στην πραγματικότητα, όμως, όταν το αυτοκίνητο κινείται ή επιχειρεί να παρκάρει, οι καθρέφτες είναι αυτοί που καθορίζουν τον διαθέσιμο χώρο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Volkswagen Golf. Το αμάξωμά του έχει πλάτος 1.789 χιλιοστά, όμως με τους καθρέφτες ανοιχτούς το συνολικό πλάτος ξεπερνά τα δύο μέτρα και φτάνει τα 2.073 χιλιοστά. Αυτό σημαίνει ότι η είσοδος σε μία στενή θέση στάθμευσης απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, ακόμη κι αν τελικά το αμάξωμα χωρά άνετα ανάμεσα στις διαγραμμίσεις.
Οι θέσεις στάθμευσης δεν ακολουθούν την εξέλιξη των αυτοκινήτων
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο έντονο επειδή οι περισσότερες θέσεις στάθμευσης έχουν παραμείνει σχεδόν ίδιες σε διαστάσεις εδώ και πολλά χρόνια.
Στην Ολλανδία, για παράδειγμα, οι περισσότερες θέσεις σε υπόγεια πάρκινγκ έχουν πλάτος από 2,30 έως 2,50 μέτρα. Οι μικρότερες από αυτές χρησιμοποιούνται κυρίως σε ιδιωτικά γκαράζ και χώρους κατοικιών, όπου συνήθως υπάρχουν τοίχοι, κολόνες ή άλλα εμπόδια που δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο την πρόσβαση.
Το ολλανδικό πρότυπο NEN 2443 προβλέπει μάλιστα ότι όταν υπάρχει τοίχος δίπλα στη θέση στάθμευσης απαιτούνται επιπλέον 15 εκατοστά πλάτους, ενώ αν υπάρχουν τοίχοι και στις δύο πλευρές απαιτούνται συνολικά 35 επιπλέον εκατοστά, ώστε οι επιβάτες να μπορούν να ανοίγουν τις πόρτες και να βγαίνουν με ασφάλεια.
Πότε αρχίζει η δυσκολία;
Ένα αυτοκίνητο με πλάτος περίπου 1,90 μέτρα θεωρείται από πολλούς ειδικούς ως το σημείο όπου η καθημερινή στάθμευση αρχίζει να γίνεται προβληματική. Σε μία θέση στάθμευσης πλάτους 2,40 μέτρων απομένουν θεωρητικά περίπου 25 εκατοστά από κάθε πλευρά, εφόσον το όχημα βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο. Αυτός ο χώρος αρκεί οριακά για να ανοίξει η πόρτα και να αποβιβαστεί ένας επιβάτης.
Στην πράξη, όμως, τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα. Οι πόρτες των σύγχρονων αυτοκινήτων είναι πιο χοντρές λόγω των ενισχύσεων ασφαλείας, διαθέτουν μεγαλύτερα υποβραχιόνια και αποθηκευτικούς χώρους, ενώ η ύπαρξη τοίχων, κολόνων ή ενός εξίσου μεγάλου SUV δίπλα περιορίζει ακόμη περισσότερο τον διαθέσιμο χώρο.
Όταν το SUV γίνεται παγίδα
Το πρόβλημα γίνεται ιδιαίτερα εμφανές στα μεγάλα SUV. Ένα σύγχρονο SUV έχει πλάτος σχεδόν δύο μέτρων χωρίς τους καθρέφτες. Αν σταθμεύσει σε θέση πλάτους 2,30 μέτρων, απομένουν μόλις 15 εκατοστά σε κάθε πλευρά, δηλαδή ακριβώς το επιπλέον περιθώριο που προτείνουν οι ολλανδικές προδιαγραφές μόνο και μόνο επειδή υπάρχει ένας τοίχος δίπλα στη θέση. Με απλά λόγια, το αυτοκίνητο χωρά μέσα στις γραμμές, όμως η έξοδος των επιβατών μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολη ή ακόμη και αδύνατη.
Άλλες χώρες αυξάνουν ήδη το μέγεθος των θέσεων
Η αύξηση του πλάτους των θέσεων στάθμευσης συνεπάγεται μικρότερο αριθμό διαθέσιμων θέσεων και μεγαλύτερο κόστος κατασκευής. Παρ' όλα αυτά, αρκετές χώρες έχουν ήδη αρχίσει να προσαρμόζουν τις προδιαγραφές τους.
Στη Γερμανία, οι νέες συστάσεις προβλέπουν πλάτος θέσης στάθμευσης 2,65 μέτρων, ενώ στη Νορβηγία η προτεινόμενη διάσταση αυξήθηκε από τα 2,50 στα 2,60 μέτρα.

Αντίθετα, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες οι περισσότερες θέσεις εξακολουθούν να κυμαίνονται μεταξύ 2,30 και 2,50 μέτρων, γεγονός που σημαίνει ότι το πρόβλημα μεταφέρεται ουσιαστικά στον οδηγό.
Το πλάτος πρέπει να γίνει βασικό κριτήριο αγοράς
Μέχρι πρόσφατα, οι περισσότεροι αγοραστές έδιναν έμφαση στην ισχύ του κινητήρα, την κατανάλωση ή τον χώρο αποσκευών. Πλέον, όμως, το συνολικό πλάτος ενός αυτοκινήτου αποκτά εξίσου μεγάλη σημασία, ειδικά για όσους χρησιμοποιούν καθημερινά υπόγεια πάρκινγκ ή διαθέτουν ιδιωτικό γκαράζ.



