Όπως θα έχετε καταλάβει η προεκλογική περίοδος έχει ήδη ξεκινήσει και φυσικά άρχισε η παροχολογία. Αυτή που μας αφορά περισσότερο είναι οι μεταφορές (μαζικές και μη) και σε αυτό το θέμα έχουμε ακούσει ήδη την πιο εντυπωσιακή παροχή. Δωρεάν μετακίνηση με τα ΜΜΜ για όλους τους κατοίκους και εργαζόμενους των μεγάλων αστικών κέντρων ή δωρεάν για όλους κάτω των 24 ετών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Ωραίο ακούγεται αλλά έχει ουσία, έχει νόημα; Στο Ταλίν της Εσθονίας έχουν σχεδόν 12 χρόνια δωρεάν μετακίνηση στα ΜΜΜ για κατοίκους και εργαζομένους και πληρώνουν κανονικά οι επισκέπτες. Ο ίδιος ο δήμαρχος του Ταλίν, μιας πόλης κάτω του μισού εκατομμυρίου ανθρώπων, είχε αναφέρει περίπου 10 χρόνια μετά την εφαρμογή του μέτρου ότι η χρήση των μέσων έχει αυξηθεί κατά 6,5%.
Βέβαια τόνισε ότι το κόστος του μέτρου προέκυπτε από την έξτρα φορολόγηση -όπως άλλωστε σχεδόν όλες οι παροχές. Κάποιοι αναφέρουν ότι αυτό το μέτρο είναι πάνω-κάτω 35 εκατομμύρια ευρώ.
Όμως το πρόβλημα των ανθρώπων στην Αθήνα -που έχει και το μεγαλύτερο πρόβλημα μετακίνησης- δεν είναι τα 27 ευρώ της μηνιαίας κάρτας. Η μετακίνηση με Ι.Χ. όχημα (αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα) κοστίζει πολύ περισσότερο. Το πρόβλημα δεν είναι το κόστος. Είναι κατά πόσο με αυτά; τα χρήματα ο κάτοικος/ εργαζόμενος/ νέος της πόλης πραγματικά εξυπηρετείται. Και αυτό σε μεγάλο βαθμό για αρκετά σημεία της πόλης δεν ισχύει και οι άνθρωποι αναγκάζονται να μετακινούνται με αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα.
Αυτό που θέλουμε να ακούσουμε δεν είναι μια παροχή που θα σημαίνει εξοικονόμηση περίπου 300 ευρώ το χρόνο για κάθε έναν που θα ωφελείται από το μέτρο. Όχι γιατί είναι λίγα αλλά γιατί δεν θέλει να περιμένει 7-8 λεπτά τον συρμό του μετρό, 20 και βάλε λεπτά το λεωφορείο και πάει λέγοντας.
Θέλουμε να ακούσουμε ότι θα βελτιωθούν οι δημόσιες συγκοινωνίες και όχι μόνο σε επίπεδο τεχνολογίας -σίγουρα π.χ. τα νέα ηλεκτρικά λεωφορεία είναι σπουδαία υπόθεση αλλά δεν αλλάζουν το γεγονός ότι μεγάλη μερίδα κόσμου που δεν δουλεύει στο κέντρο ή σε άλλες σημαντικές περιοχές εργασίας της πόλης μας ή και μένει σε απομακρυσμένες περιοχές του νομού είτε δεν μπορεί να φτάσει εκεί ακριβώς που εργάζεται ή απαιτείται τόσος χρόνος που μειώνει την ποιότητα ζωής του.
Η βελτίωση των μέσων μαζικής μεταφοράς είναι μείζονος σημασίας για την βελτίωση της ποιότητας ζωής και να είστε σίγουροι ότι αν κάποιος κερδίζει 1-2 ώρες την ημέρα από την μετακίνηση δεν θα δώσει καμία σημασία στα περίπου 300 ευρώ ετήσιο κόστος. Κάποιος που μετακινείται με αυτοκίνητο στην πόλη δίνει πολύ περισσότερα και συχνά χάνει τον ίδιο χρόνο.
Κάντε ένα πολλαπλασιασμό τι σημαίνει 1-2 ώρες έξτρα χρόνος την ημέρα για ένα ολόκληρο χρόνο -που είναι για όλους μας ό,τι πιο ακριβό έχουμε σε κάθε επίπεδο- και θα καταλάβετε γιατί το δωρεάν μετακίνηση για όλους ή για συγκεκριμένη μερίδα ανθρώπων είναι ένα μέτρο που δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Είναι ωμός εντυπωσιασμός.
Στο ραδιόφωνο πολιτικός αρχηγός είπε περίπου ότι με αυτό το μέτρο οι νέοι θα εκτιμήσουν περισσότερο τις δημόσιες συγκοινωνίες. Όχι, οι νέοι μας δεν είναι τόσο ρηχοί που θα προτιμήσουν να βρεθούν με 27 ευρώ περισσότερο το μήνα (δηλαδή 2-3 ποτά ή μία παραγγελία 2-3 ανθρώπων στο σουβλατζίδικο) και να χάνουν 1-2 ώρες την ημέρα στα MMM.
Πλέον ξέρουν καλά πόσο κοστίζει ο χρόνος τους και μία εργατοώρα και θα προτιμήσουν καλύτερες δημόσιες συγκοινωνίες ώστε να έχουν χρόνο για πολύ πιο σημαντικά πράγματα που έχουν να κάνουν με την υγεία, την εργασία ή την ψυχαγωγία τους και όχι να κάθονται πακτωμένοι για ατελείωτες ώρες κάθε μήνα μέσα σε ένα όχημα δημόσιων συγκοινωνίων επειδή θα κερδίσουν 27 ευρώ.


