Η JCB έγραψε ιστορία όπως εξάλλου μας είχε προϊδεάσει. Το ειδικά κατασκευασμένο JCB Hydromax πέτυχε μέση ταχύτητα 406,320 mph, δηλαδή περίπου 654 km/h, στις αλυκές Bonneville στις ΗΠΑ, κατακτώντας το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας για αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης που χρησιμοποιεί υδρογόνο.
Το ρεκόρ προέκυψε από δύο διαδρομές, όπως προβλέπουν οι κανονισμοί της FIA. Στην πρώτη προσπάθεια το Hydromax σημείωσε 400,623 mph (645 km/h), ενώ στη δεύτερη έφτασε τα 412,135 mph (663 km/h).
Ο μέσος όρος των δύο περασμάτων διαμορφώθηκε στα 406,320 mph, δηλαδή 653,9 km/h. Το ρεκόρ αναμένεται πλέον να επικυρωθεί επίσημα από τη FIA.
Στο τιμόνι βρέθηκε ο Andy Green, ο άνθρωπος που εξακολουθεί να κατέχει το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά με 763,035 mph (1.228 km/h). Ο Green είχε οδηγήσει και το JCB Dieselmax το 2006, όταν η JCB είχε σημειώσει το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας για αυτοκίνητο με κινητήρα diesel, με 350,092 mph. Είκοσι χρόνια αργότερα, η βρετανική εταιρεία επέστρεψε στην ίδια τοποθεσία και ξεπέρασε το δικό της επίτευγμα, αυτή τη φορά με υδρογόνο.
Πιο γρήγορο από κάθε άλλο όχημα υδρογόνου
Η επίδοση του Hydromax δεν αποτελεί απλώς ένα νέο ρεκόρ για κινητήρες εσωτερικής καύσης υδρογόνου. Με τα 406,320 mph, το JCB ξεπέρασε και το προηγούμενο ρεκόρ των 303 mph για όχημα με κυψέλες καυσίμου υδρογόνου, γεγονός που το καθιστά, σύμφωνα με τη JCB, το ταχύτερο υδρογονοκίνητο όχημα οποιουδήποτε τύπου στην ιστορία.
Η σημαντικότερη ίσως λεπτομέρεια βρίσκεται όμως κάτω από το αμάξωμα. Το Hydromax δεν χρησιμοποιεί κάποιο εξωτικό αγωνιστικό μοτέρ που σχεδιάστηκε αποκλειστικά για το συγκεκριμένο ρεκόρ. Η JCB χρησιμοποίησε δύο κινητήρες εσωτερικής καύσης υδρογόνου που βασίζονται στους κινητήρες παραγωγής της, οι οποίοι κατασκευάζονται στο εργοστάσιο κινητήρων της εταιρείας στο Foston του Derbyshire.
Οι δύο κινητήρες αποδίδουν συνολικά 1.600 ίππους και είναι της ίδιας βασικής οικογένειας με εκείνους που χρησιμοποιούνται ήδη στα μηχανήματα έργου της JCB. Η επιλογή αυτή αποτελεί τον πυρήνα του εγχειρήματος: η εταιρεία θέλει να αποδείξει ότι η καύση υδρογόνου δεν αποτελεί απλώς μια εργαστηριακή λύση, αλλά μια τεχνολογία που μπορεί να εφαρμοστεί σε πραγματικούς κινητήρες παραγωγής.
Από τα εργοτάξια στις αλυκές Bonneville
Το Hydromax αποτελεί μέρος του ευρύτερου προγράμματος υδρογόνου της JCB, στο οποίο η εταιρεία έχει επενδύσει 100 εκατ. λίρες. Περίπου 150 μηχανικοί εργάζονται πάνω στην τεχνολογία, ενώ μέχρι σήμερα έχουν κατασκευαστεί περισσότερες από 150 μηχανές εσωτερικής καύσης υδρογόνου της JCB, με τα πρώτα μηχανήματα να έχουν ήδη περάσει στη φάση παραγωγής.
Η JCB παρουσίασε τα πρώτα πρωτότυπα μηχανήματα υδρογόνου το 2021, μεταξύ των οποίων έναν εκσκαφέα και ένα Loadall τηλεσκοπικό μηχάνημα. Η προσέγγιση της εταιρείας διαφέρει από εκείνη που ακολουθείται στα αμιγώς ηλεκτρικά μηχανήματα, καθώς επιδιώκει να αξιοποιήσει την τεχνολογία των κινητήρων εσωτερικής καύσης, αντικαθιστώντας τα ορυκτά καύσιμα με υδρογόνο.
Ένα ρεκόρ με ιδιαίτερο συμβολισμό
Η προσπάθεια στο Bonneville δεν ξεκίνησε τώρα. Μόλις μία εβδομάδα πριν από το παγκόσμιο ρεκόρ, το Hydromax είχε ήδη φτάσει τα 368,347 mph (593 km/h), σημειώνοντας νέο ρεκόρ της Southern California Timing Association στην κατηγορία Blown Gas Streamliner. Η επίδοση αποτέλεσε σημαντικό ορόσημο στην εξέλιξη του αυτοκινήτου πριν από την τελική προσπάθεια για το ρεκόρ της FIA.
Η JCB συνδέει το Hydromax άμεσα με την ιστορία της στους αγώνες ταχύτητας. Εκτός από το Dieselmax, η εταιρεία έχει δημιουργήσει το Fastrac, το οποίο το 2019 έγινε το ταχύτερο τρακτέρ στον κόσμο με 135,191 mph, αλλά και το JCB GT, το οποίο το 2014 σημείωσε ρεκόρ ταχύτητας για backhoe loader στα 72,58 mph.
Το νέο ρεκόρ έρχεται, μάλιστα, λίγο πριν από την έναρξη λειτουργίας του νέου εργοστασίου της JCB στο San Antonio του Τέξας, επένδυση ύψους 500 εκατ. δολαρίων, όπου αναμένεται να απασχολούνται 1.500 εργαζόμενοι για την παραγωγή μηχανημάτων που προορίζονται για την αμερικανική αγορά.
Πέρα όμως από το εντυπωσιακό νούμερο των 654 km/h, το Hydromax έχει έναν πιο ουσιαστικό στόχο. Η JCB χρησιμοποιεί ένα από τα πιο θεαματικά πεδία δοκιμών που υπάρχουν —τις αλυκές Bonneville— για να δείξει ότι ένας κινητήρας εσωτερικής καύσης μπορεί να λειτουργήσει με υδρογόνο και να προσφέρει υψηλές επιδόσεις χωρίς εκπομπές CO₂ από την εξάτμιση.