Ανήμερα της Πρωτομαγιάς, πράγμα που είναι από μόνο του συμβολικό, όταν μιλάμε για motorsport, ο Alex Zanardi έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 59 ετών. Πέρασε τα τελευταία έξι χρόνια κλινήρης μετά από τραυματισμό που είχε σε αγώνα με ποδήλατα χειρός, άθλημα στο οποίο είχε στεφθεί ολυμπιονίκης. Ήταν μια ζωντανή απόδειξη ότι η δύναμη της θέλησης μπορεί να ξεπεράσει τα πιο σκληρά όρια που θέτει η ίδια η ζωή.

Από την Formula 1 στην κορυφή της Αμερικής
Ο Ιταλός ξεκίνησε την πορεία του από τα καρτ φυσικά, και πέρασε στα μονοθέσια τη δεκαετία του ’90,. Η είσοδός του στην Formula 1, το 1993 τον έφερε στην Jordan και πέρασε και από την Minardi χωρίς ωστόσο να καθιερωθεί.
Έκανε έτσι το άλμα για τις Ηνωμένες Πολιτείες, και το πρωτάθλημα CART, όπου κατέκτησε δύο τίτλους (1997, 1998) και έγινε γνωστός για το θεαματικό του στιλ και τις ακραίες προσπεράσεις. Μια τέτοια ήταν και η περίφημη προσπέραση στον Bryan Herta στη Laguna Seca το 1996, όταν στον τελευταίο γύρο του αγώνα τόλμησε να κάνει μια από τις σπουδαιότερες κινήσεις στο παγκόσμιο motorsport στην θρυλική στροφή Corkscrew.
Το ατύχημα που άλλαξε τα πάντα
Το 2001, σε αγώνα του CART στο Lausitzring, ο Zanardi είχε ένα τρομακτικό ατύχημα που οδήγησε στον ακρωτηριασμό και των δύο του ποδιών. Οι πιθανότητες επιβίωσης ήταν ελάχιστες. O Zanardi έμεινε στο νοσοκομείο πολλές εβδομάδες και έκανε περισσότερες από 12 επεμβάσεις για να μπορέσει να επιβιώσει.

Και όμως, όχι μόνο επέζησε, αλλά λίγα χρόνια αργότερα επέστρεψε στην αγωνιστική δράση, οδηγώντας ξανά, ειδικά προσαρμοσμένα μονοθέσια και συμμετέχοντας πλήρως σε παγκόσμια πρωταθλήματα όπως το WTCC με μια διαμορφωμένη αγωνιστική BMW M3.
Μια δεύτερη ζωή, ακόμη πιο σπουδαία
Τίποτα ωστόσο δεν ήταν αρκετό για να σταματήσει η Alex Zanardi να σταματήσει να αγωνίζεται. Η αποχώρησή του από το motorsport οδήγησε σε μια άλλη αρχή εκείνη του αθλητή ΑμεΑ, επιλέγοντας την ποδηλασία χειρός, όπου συνέχισε να είναι μεταξύ των κορυφαίων. Συμμετείχε αρχικά σε αγώνες του παγκοσμίου προγράμματος για να φτάσει στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου του 2012 όπου κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια και ένα ασημένιο.
Το καλοκαίρι του 2020 σε έναν αγώνα ανοιχτού δρόμου με handbikes ο Ιταλός συγκρούστηκε με φορτηγό, καθώς έχασε τον έλεγχο του ποδηλάτου που χειριζόταν. Οι τραυματισμοί του ήταν και πάλι σημαντικοί και απειλούσαν τη ζωή του, όμως ο Zanardi και πάλι δεν το έβαλε κάτω. Υπέστη πολλές επεμβάσεις και πάλι, με μόνιμες επισκέψεις στα νοσοκομεία για να καταλήξει να παραμείνει στο σπίτι του από το 2022.

Σχεδόν έξι χρόνια μετά έφυγε από τη ζωή ήσυχα με ανθρώπους της οικογένειάς του στο πλευρό του, όπως ανακοίνωσαν οι οικείοι του. Η απώλειά του τον τοποθετεί επισήμως στην σφαίρα των θρύλων του motorsport και του παγκόσμιου αθλητισμού που δεν θα σβήσουν ποτέ. Όπως εξάλλου δεν έσβηνε και το χαμόγελο από τα χείλη ενός ανθρώπου που δεν συνάντησε εμπόδιο σε τίποτα στην ζωή του.
Ο Alex Zanardi ήταν εδώ και δεκαετίες ένα παράδειγμα για όλους τους ανθρώπους που ζουν μια ταλαιπωρημένη ζωή και αν υπήρχε ένας άνθρωπος που ξεγέλασε τον θάνατο στον αθλητισμό είναι εκείνος.






