Η διαδικασία του ανεφοδιασμού είναι κάτι δεδομένο για τους περισσότερους οδηγούς. Βάζουν την αντλία καυσίμου ή συνδέουν το καλώδιο φόρτισης, περιμένουν λίγα λεπτά και στο τέλος ρίχνουν μια ματιά στο ποσό που θα χρεωθεί στον λογαριασμό τους.
Ωστόσο, για τους οδηγούς ηλεκτρικών οχημάτων στη Μ. Βρετανία, τα πράγματα φαίνεται πως δεν είναι τόσο απλά. Σύμφωνα με νέα έρευνα της ανεξάρτητης εταιρείας επιθεωρήσεων EVCI Global, σχεδόν ένας στους τρεις δημόσιους φορτιστές που εξετάστηκαν, παρουσίαζε απόκλιση στην καταγραφή της ενέργειας που παρείχε.

Συγκεκριμένα, το 31,5% των φορτιστών είτε υπερεκτιμούσε είτε υποεκτιμούσε την ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας που μεταφερόταν στο όχημα. Σε περίπου 15% των περιπτώσεων, η απόκλιση ξεπερνούσε το 5%, ενώ σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις καταγράφηκαν "ουσιωδώς μεγαλύτερες αποκλίσεις".
Διαφορές στα πρότυπα ελέγχου
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε αρχικά από την The Telegraph, αναδεικνύει τις διαφορές στα πρότυπα ελέγχου μεταξύ αντλιών καυσίμων και σταθμών φόρτισης. Οι αντλίες βενζίνης και πετρελαίου, υπόκεινται σε αυστηρό νομοθετικό έλεγχο και λειτουργούν συνήθως με ανοχή από -0,5% έως +1%.
Αντίθετα, οι περισσότεροι δημόσιοι μετρητές φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων, επιτρέπεται να έχουν απόκλιση έως +2%. Παρ' όλα αυτά, η EVCI υποστηρίζει ότι σχεδόν το ένα τρίτο των φορτιστών που ελέγχθηκαν ξεπερνούσε ακόμη και αυτό το όριο.

Η εταιρεία ζητά την υπαγωγή των δημόσιων φορτιστών σε επίσημο καθεστώς επαλήθευσης, αντίστοιχο με εκείνο που ισχύει για τις αντλίες καυσίμων, και έχει ήδη θέσει το ζήτημα στα αρμόδια κυβερνητικά τμήματα. Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν και στην Επιτροπή Μεταφορών της Βουλής.
Μεγάλες αποκλίσεις
Σε μία χαρακτηριστική περίπτωση που ανέφερε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Craig Marsden, φορτιστής παρείχε 37% λιγότερη ενέργεια από αυτήν που εμφάνιζε στην οθόνη. Υπήρξαν όμως και περιπτώσεις όπου η πραγματική παροχή ήταν μεγαλύτερη από τη χρεωθείσα, με αποτέλεσμα οι οδηγοί να πληρώσουν λιγότερα.
Όπως επισημαίνει η EVCI, η κατάσταση αυτή δημιουργεί ένα σύστημα "δύο ταχυτήτων", όπου οι ιδιοκτήτες ηλεκτρικών οχημάτων εκτίθενται σε μεγαλύτερο οικονομικό ρίσκο σε σχέση με τους οδηγούς συμβατικών αυτοκινήτων.
Το πρόβλημα είναι εντονότερο για όσους δεν διαθέτουν ιδιωτικό χώρο στάθμευσης και οικιακό φορτιστή, βασιζόμενοι αποκλειστικά στη δημόσια υποδομή.

Μια εκτεταμένη συνεδρία φόρτισης μπορεί να ξεπεράσει τα 80 ευρώ, ενώ το ετήσιο κόστος ενδέχεται να προσεγγίσει τα 2.300 ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται τυχόν σφάλματα μέτρησης.
Από την πλευρά του, ο κλαδικός φορέας ChargeUK αμφισβήτησε τα συμπεράσματα της έκθεσης, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά. Παράλληλα, επεσήμανε ότι η μέτρηση της ηλεκτρικής ενέργειας είναι τεχνικά πιο σύνθετη διαδικασία από τη μέτρηση υγρών καυσίμων.

Εκπρόσωπος του βρετανικού Υπουργείου Μεταφορών, δήλωσε ότι οι δημόσιοι φορτιστές οφείλουν να παρέχουν και να καταγράφουν με ακρίβεια την ενέργεια που δηλώνουν, ενώ οι περισσότεροι μετρητές ρυθμίζονται ώστε να διατηρούν ακρίβεια εντός του 2%.
Το βέβαιο είναι ότι οι οδηγοί ηλεκτρικών οχημάτων θα αναμένουν σαφή βελτίωση στα επόμενα αποτελέσματα ελέγχων. Σε διαφορετική περίπτωση, η εμπιστοσύνη των καταναλωτών και, κατ' επέκταση, ο ρυθμός υιοθέτησης της ηλεκτροκίνησης ενδέχεται να επηρεαστούν αρνητικά.


