Η Scuderia Ferrari, θα γιορτάσει στο Grand Prix της Ιταλίας στη Monza ένα υλικό που βρίσκεται στην κορυφή της τεχνολογίας για την κατασκευή των αγωνιστικών μονοθεσίων της: τα ανθρακονήματα.
Τα κύρια πλεονεκτήματά τους είναι το ελαφρύ τους βάρος και η αντοχή τους, τα οποία έχουν επιτρέψει στο άθλημα να σημειώσει μεγάλη πρόοδο όσον αφορά την ασφάλεια.
Αυτό επιτρέπει στην ομάδα να μην αλλάξει καθόλου την εικόνα του μονοθεσίου της, αφού έτσι και αλλιώς υπάρχουν πολλά ανθρακονημάτινα τμήματα εμφανή σε αυτό. Αλλάζουν όμως οι αγωνιστικές φόρμες των οδηγών και τα ρούχα της ομάδας.
Για τις ανάγκες μάλιστα της θεματικής αυτής διάστασης του αγώνα, το δίδυμο των Charles Leclerc και Carlos Sainz πρωταγωνιστεί σε ένα video μέσα στις εγκαστάσεις του Maranello. Εκεί που γίνεται δηλαδή η κύρια εργασία με ένα απο τα σημαντικότερα υλικά που περιλαμβάνει η σύγχρονη F1.
Παράλληλα η Scuderia δεν έχασε την ευκαιρία να μας ταξιδέψει σε μια άκρως ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή του ανθρακονήματος.
Πρώιμες ημέρες
Ανθρακονήματα παράχθηκαν για πρώτη φορά το 1958 στις ΗΠΑ και στη συνέχεια αναπτύχθηκαν εκτενώς στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιαπωνία. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στη Formula 1 χάρη σε μια έμπνευση του John Barnard στην Αγγλία.
Το 1982, η Scuderia Ferrari άρχισε να χρησιμοποιεί πάνελ από ανθρακονήματα για να ενισχύσει το αλουμινένιο πλαίσιο της 126 C2, καθώς και να κατασκευάζει τις αεροτομές με αυτό το νέο υλικό. Στα μέσα της επόμενης σεζόν, έκανε το ντεμπούτο της η 126 C3, το πρώτο μονοθέσιο που κατασκευάστηκε στο Maranello με μονοκόκ από ανθρακονήματα.
Έκανε την πρώτη της εμφάνιση με τον Patrick Tambay στο Silverstone, με τον Γάλλο να τερματίζει τρίτος, πριν κερδίσει στον επόμενο αγώνα στη Γερμανία στα χέρια του René Arnoux.
Πρόοδος
Καθώς η κατανόηση του ανθρακονήματος αυξανόταν σταδιακά, εν μέρει χάρη σε όλο και πιο ισχυρά εργαλεία υπολογισμού, η χρήση αυτού του υλικού στη Formula 1 αυξήθηκε εκθετικά. Τα ανθρακονήματα ελαφραιναν όλο και περισσότερο καθώς οι τεχνικές κατασκευής τους εξελίσσονταν, με αποτέλεσμα να αντικαταστήσουν σταδιακά το fiberglass για το αμάξωμα, καθώς και να χρησιμοποιηθούν για τους δίσκους φρένων, τις εμπρός, πλευρικές και οπίσθιες δομές προστασίας από σύγκρουση, την εισαγωγή αέρα του κινητήρα και ορισμένα εξαρτήματα του κινητήρα.
Ακόμη και κάποιοι βραχίονες ανάρτησης, που μέχρι το 1994 ήταν μεταλλικοί, πέρασαν σταδιακά στην παραγωγή από ανθρακονήματα. Σήμερα, το ίδιο ισχύει ακόμη και για το κάθισμα του οδηγού, χάρη στην ευελιξία του υλικού, που μπορεί να διαμορφωθεί γύρω από το σχήμα του οδηγού.
Νέα χιλιετία
Από την αρχή της νέας χιλιετίας, το ανθρακόνημα έγινε ακόμη πιο διαδεδομένο, καθώς ολοένα και περισσότερα εξαρτήματα κατασκευάζονταν από αυτό λόγω της προσαρμοστικότητάς του, ιδιαίτερα σημαντική από άποψη ασφάλειας.
Από το 2001, το τιμόνι και οι βραχίονες ανάρτησης κατασκευάζονται από ανθρακονήματα, όπως και τα πεντάλ φρένου και γκαζιού, τα οποία μάλιστα διαμορφώνονται σύμφωνα με το σχήμα των παπουτσιών του οδηγού. Από το 2003, το περίβλημα του κιβωτίου ταχυτήτων, που συνήθως κατασκευάζεται από αλουμίνιο, άλλαξε σε υβριδικό τιτανίου-ανθρακονήματος και στη συνέχεια εξ ολοκληρου από άνθρακα από το 2014.