Peugeot E-T16: To Group B ξαναζεί με 805 ίππους (εικόνες)

Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι το παρελθόν προσφέρει καταφύγιο και το Group B της δεκαετίας του 1980 μάλλον είναι το καλύτερο καταφύγιο όλων. Ο καθένας έχει τα αγαπημένα του, αλλά το Peugeot 205 T16 είναι αναμφισβήτητα ο βασιλιάς της κατηγορίας και τώρα ξαναζεί μέσα από το πρωτότυπο Peugeot E-T16. 

Το αυθεντικό μοντέλο κατέκτησε δύο συνεχόμενους τίτλους κατασκευαστών στο WRC, το 1985 και το 1986. Σύμφωνα με τους κανονισμούς, η Peugeot κατασκεύασε 200 αυτοκίνητα δρόμου για την απαραίτητη ομολογκασιόν, με την ισχύ τους να έχει μειωθεί δραστικά για πολιτική χρήση, σε ένα όχι ιδανικό αλλά και πάλι ζωηρό επίπεδο περίπου 200 ίππων. Η εμφάνισή τους, ωστόσο, παρέμενε εντυπωσιακά μυώδης.

Το πρωτότυπο E-T16 δεν έχει έλλειψη ισχύος. Κάθε άλλο. Αποδίδει 805 ίππους χάρη σε τρεις ηλεκτροκινητήρες, έναν τοποθετημένο εμπρός και δύο πίσω, ενώ μπορεί να μεταβάλλει την κατανομή της ροπής ανάμεσά τους ανάλογα με τις συνθήκες και το επιλεγμένο πρόγραμμα οδήγησης.

Υπάρχουν επίσης τρία τέτοια προγράμματα, τα οποία ρυθμίζουν όλες τις συνήθεις παραμέτρους, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμίσεων της ανάρτησης και της απόδοσης ισχύος, μέχρι και το πρόγραμμα Track για πιο θεαματική οδήγηση. Κάτι που θυμίζει, στην πραγματικότητα, όσα έκανε ο σπουδαίος Ari Vatanen την εποχή που το παγκόσμιο ράλι προσέλκυε εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον με τη Formula 1.

Τα νούμερα του E-T16 είναι εξωφρενικά: επιτάχυνση από 0 στα 100 km/h σε 2,5 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 299 km/h, η οποία επιτυγχάνεται σε 16 δευτερόλεπτα. Παράλληλα, μια προσομοίωση δείχνει ότι μπορεί να ολοκληρώσει τρεις γύρους στην πίστα Nordschleife με τέρμα γκάζι, χωρίς να περιοριστεί η απόδοση της μπαταρίας NMC των 85 kWh.

Χρησιμοποιεί ηλεκτρική αρχιτεκτονική 800 volt, που επιτρέπει φόρτιση από το 10% στο 80% σε 15 λεπτά με ταχυφορτιστή ισχύος 350 kW. Η Peugeot ανακοινώνει αυτονομία 399 km κατά WLTP, αλλά όχι όταν πιέζεις το αυτοκίνητο στα όριά του γύρω από το Nürburgring.

Το E-T16 διαθέτει και τα ανάλογα ισχυρά φρένα: τέσσερις δίσκους διαμέτρου 380 mm, με χοντρά ελαστικά Michelin πλάτους 275 mm εμπρός και 315 mm πίσω. Στο εσωτερικό υπάρχει επίσης ένα κάθετα τοποθετημένο υδραυλικό χειρόφρενο… γιατί έτσι πρέπει.

Ας περάσουμε στην εξωτερική σχεδίαση. Το συμβατικό 205 σχεδιάστηκε από τον Gérard Welter και τον σπουδαίο Paul Bracq, ενώ η έκδοση GTI αποτελούσε ένα κινητό μανιφέστο σωστών αναλογιών και έξυπνων σχεδιαστικών γραφικών.

Το T16, όμως, ήταν σκόπιμα άκομψο, όπως όλα εκείνα τα αυτοκίνητα του Group B, όπου η λειτουργικότητα υπερίσχυε συντριπτικά της μορφής, με στόχο την καλύτερη δυνατή ψύξη και απόδοση. Θα μπορούσες να το πεις και άσχημο. (Σημείωση: οι Γάλλοι έχουν μια πιο κομψή έκφραση γι’ αυτό, jolie laide -δηλαδή, μια ομορφιά που δεν ακολουθεί τα συμβατικά πρότυπα.)

Το E-T16 είναι υπερβολικά μελετημένο για να χαρακτηριστεί έτσι, αλλά εξακολουθεί να ωθεί τα πράγματα στα άκρα. Η Peugeot θέλει να γίνει πιο εκφραστική και εξωστρεφής, καθώς επαναβεβαιώνει τη θέση της, και εδώ η λεγόμενη "φωτεινή υπογραφή με τα τρία νύχια" αποκτά μια ριζικά οριζόντια νέα ερμηνεία.

Στο εμπρός μέρος κυριαρχούν τρεις λεπτές φωτεινές μπάρες, με το φωτιζόμενο λογότυπο της Peugeot στο κέντρο. Εκπέμπουν κίτρινο φως, όπως οι προβολείς των παλιών γαλλικών αυτοκινήτων, ενώ τα πίσω φώτα και η λεπτή πλευρική γραμμή είναι κόκκινα, όπως ακριβώς στο αρχικό 205 GTI και στο T16.

Μπορεί να μην είναι τόσο υπερβολικά φουσκωμένο όσο το αυτοκίνητο της δεκαετίας του 1980, αλλά η σχεδιαστική αναφορά παραμένει επιθετική. Διαθέτει φαρδιά φτερά, σμιλεμένο καπό με δύο μεγάλες εξόδους αέρα και έναν εντυπωσιακά υπερβολικό εμπρός προφυλακτήρα με τρεις εισαγωγές ψύξης.

Προσέξτε επίσης τους εξαγωγείς αέρα πίσω από τους εμπρός τροχούς, καθώς και την αεροδυναμική στο πίσω μέρος, όπου ο διαχύτης ενσωματώνει δύο ρυθμιζόμενα πτερύγια. Όλα ολοκληρώνονται με μια πίσω αεροτομή σε σχήμα "αυτιών γάτας", η οποία θα έπρεπε να δείχνει γελοία, αλλά δεν δείχνει.

Το μεγαλύτερο μέρος του αμαξώματος έχει ματ γκρι φινίρισμα, γνωστό ως gris Winchester, μια ακόμη χαρακτηριστική αναφορά στον διάσημο πρόγονό του, αν και η ονομασία δεν ακούγεται ιδιαίτερα γαλλική. Οι ζάντες έχουν ασημί φινίρισμα με μικροαμμοβολή και δείχνουν υπέροχες.

Ολόκληρο το πίσω τμήμα ανοίγει, όπως και στο αρχικό μοντέλο. Μόνο που τώρα είναι 2026 και όχι 1986, οπότε στη θέα εμφανίζονται δύο ηλεκτροκινητήρες αντί για κινητήρα εσωτερικής καύσης και τούρμπο, καθώς και το ανθρακονημάτινο πλαίσιο-κέλυφος. Αντί για αγωγό ψύξης του κινητήρα, η εισαγωγή αέρα μπροστά από τον πίσω τροχό φιλοξενεί πλέον τη θύρα φόρτισης και ένα κουμπί για το άνοιγμα της πόρτας.

Στο εσωτερικό θα βρείτε μια εξελιγμένη εκδοχή του i-Cockpit της Peugeot, το οποίο αρχικά ξενίζει, αλλά αποδεικνύεται αρκετά πρακτικό. Υπάρχει μια πανοραμική οθόνη 21 ιντσών, αλλά αφήστε την στην άκρη: ήρθε η ώρα να γνωρίσετε το Hypersquare, μια επανεφεύρεση του τιμονιού και του ίδιου του συστήματος διεύθυνσης, το οποίο θα δείτε επίσης στο νέο πρωτότυπο RCZ. (Πρώτα θα περάσει στην παραγωγή στην επόμενη γενιά του E-208.)

Χάρη στην τεχνολογία "steer-by-wire", καταργούνται η φυσική κολόνα του τιμονιού και οι μηχανικές συνδέσεις. Το σύστημα διαθέτει μεταβλητή σχέση μετάδοσης και τέσσερις κυκλικές μονάδες για τα διάφορα χειριστήρια. Η εμφάνισή του είναι εντυπωσιακή, ειδικά στο E-T16, όπου αποκτά μερικά επιπλέον στοιχεία και λειτουργίες.

Στην πράξη, όμως, θα εξαλείφει επίσης τους κραδασμούς και το φαινόμενο torque steer, δηλαδή την τάση του τιμονιού να στρίβει λόγω της ροπής. Αρκεί περιστροφή μόλις 170 μοιρών για να περάσει το τιμόνι από την ευθεία μέχρι το τέρμα.

Αν καταφέρετε να ξεκολλήσετε το βλέμμα σας από αυτό, θα ανακαλύψετε ανθρακονήματα, ανοδιωμένο αλουμίνιο, ανακυκλωμένο δέρμα Pelinova και Plexiglas στα εντυπωσιακά μπάκετ καθίσματα.

Όπως και στην Renault 5 Turbo 3E, το πνεύμα της δεκαετίας του 1980 είναι εδώ εξαιρετικά έντονο. Ο μεγάλος εγχώριος αντίπαλός της κατασκευάζει 1.980 τέτοια αυτοκίνητα.