Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος υποστηρίζει ότι το ρεκόρ τελικής ταχύτητας των supercars έχει καταρριφθεί για πάντα. Ο Jeremy Clarkson είχε χαρακτηρίσει την Bugatti Veyron των 407 km/h "Concorde" και είχε δηλώσει ότι θα ήταν το καλύτερο αυτοκίνητο που θα έβλεπε στη ζωή του. Όπως φαντάζομαι προς μεγάλη του ανακούφιση και διασκέδαση, είχε κάνει τεράστιο λάθος.
Αυτή τη φορά, όμως, το παιχνίδι έχει πραγματικά τελειώσει. Δεν θα υπάρξουν άλλα καινούργια αυτοκίνητα που θα διεκδικήσουν τον τίτλο του ταχύτερου στον κόσμο.
Και δεν φταίνε γι’ αυτό η ασφάλεια, η τεχνολογία ή το περιβάλλον. Ο λόγος είναι κάτι πολύ απλούστερο. Κάτι πολύ πιο ανθρώπινο. Δεν υπάρχουν πλέον μεγάλοι, στρογγυλοί αριθμοί στους οποίους μπορούμε ρεαλιστικά να φτάσουμε.
Η Yangwang U9 Xtreme κατέγραψε τελική ταχύτητα 503,17 km/h σε μία μόνο κατεύθυνση. Το κινεζικό ηλεκτρικό μοντέλο δεν ήταν το πρώτο αυτοκίνητο δρόμου που ξεπέρασε το μαγικό όριο των 483 km/h (300 mph) -αυτή η τιμή ανήκει στην Bugatti Chiron Super Sport 300- όμως η Yangwang θα μείνει για πάντα στα βιβλία των ρεκόρ ως το πρώτο νόμιμο για κυκλοφορία στον δρόμο αυτοκίνητο που έσπασε το φράγμα των 500 km/h.
Αυτό καθιστά εξαιρετικά απίθανο το ενδεχόμενο να επιχειρήσει κάποιος άλλος να διεκδικήσει το ρεκόρ τελικής ταχύτητας στο μέλλον. Γνωρίζουμε ήδη ότι αυτού του είδους τα επιτεύγματα, όσο εντυπωσιακά κι αν είναι, έχουν ελάχιστη πρακτική σημασία. Στην πραγματικότητα, λειτουργούν αντίθετα προς την προσπάθεια δημιουργίας ενός αυτοκινήτου που είναι πραγματικά διασκεδαστικό στην οδήγηση σε λογικές ταχύτητες.
Αλλά πλέον δεν αξίζει ούτε καν τον κόπο, όταν η μεγάλη και πολυσυζητημένη ταχύτητα που πετυχαίνεις δεν είναι ένας μεγάλος, στρογγυλός αριθμός. Κάπως έτσι, δεν θα αποτελεί σπουδαίο γεγονός αν κάποιος καταφέρει τώρα να φτάσει τα 505 km/h.
Όταν η Ferrari F40 διεκδίκησε το ρεκόρ των 323 km/h, ήταν μια ιστορική στιγμή. Η Bugatti Veyron ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που ξεπέρασε τα 402 km/h. Τα 483 km/h και στη συνέχεια τα 500 km/h αποτέλεσαν τα τελευταία μεγάλα σύνορα.
Μπορείτε πραγματικά να φανταστείτε έναν κατασκευαστή να αναλαμβάνει το ρίσκο και να επενδύει τα απαραίτητα χρήματα για να σπάσει π.χ. το φράγμα των 617 km/h (μισό Mach); Και, αν λάβουμε υπόψη τη φυσική -αυτή την αεροδυναμική αντίσταση που αυξάνεται ανάλογα με το τετράγωνο της ταχύτητας–, πόση ισχύς θα απαιτούνταν; Και πόσος χώρος; Και πόσο θάρρος;
Οι στρογγυλοί αριθμοί έχουν μεγαλύτερη σημασία. Δεν είναι τυχαίο ότι όσοι κλείνουν τα 30 περνούν υπαρξιακή κρίση στα γενέθλιά τους, ενώ η 50ή επέτειος γάμου είναι πιο αξιομνημόνευτη από την 51η.
Τα σημάδια ότι τα μεγάλα ονόματα των ρεκόρ τελικής ταχύτητας σιωπούν έχουν αρχίσει να εμφανίζονται εδώ και καιρό. Ο επικεφαλής της Bugatti, Mate Rimac, δείχνει να ενθουσιάζεται περισσότερο με την ιδέα να κάνει την Tourbillon να πλαγιολισθαίνει – ή ακόμη και να την εξοπλίσει με χειροκίνητο κιβώτιο – παρά να ξεπεράσει την περιορισμένη τελική ταχύτητά της, που φτάνει τα 444 km/h.
Το τελευταίο δημιούργημα της Hennessey διαθέτει μόλις 1.000 hp και χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Η Blackbird αποτελεί περήφανο μέλος της αναλογικής τάσης, η οποία έχει αντικαταστήσει την ισχύ και την ταχύτητα ως το σημαντικότερο νόμισμα αξίας στον κόσμο των hypercars. Νοιάζεται άραγε ο Gordon Murray που η T50 ή η S1 δεν έχουν επιχειρήσει τελικές ταχύτητες υψηλότερες από εκείνες της εμβληματικής McLaren F1; Ούτε κατά διάνοια.
Υπάρχει, μάλιστα, και ένα προηγούμενο για αυτή τη στιγμή του "τέλους της ιστορίας". Αυτή την περίοδο διανύουμε τη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη περίοδο χωρίς νέο ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά. Από τότε που σημειώθηκε το πρώτο επίσημο ρεκόρ, τον Δεκέμβριο του 1898 – με την εντυπωσιακή για την εποχή ταχύτητα των 63 km/h, από ένα γαλλικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο που ονομαζόταν Jeantaud Duc. Mon dieu!
Από το 1898 έως το 1997, η ανθρωπότητα δεν χρειάστηκε ποτέ να περιμένει περισσότερο από 17 χρόνια για να καταγραφεί ένα νέο ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά. Το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ήταν από το 1947 έως το 1964, όταν ξεπεράστηκε το όριο των 648 km/h. Προσέξτε ότι το μεγάλο κίνητρο ήταν η επίτευξη ενός νέου, στρογγυλού αριθμού: των 400 mph (643 km/h).
Όμως, από τότε που ο σμηναγός της RAF Andy Green επιβιβάστηκε στο Thrust SSC, στη Νεβάδα, τον Οκτώβριο του 1997 και έγινε ο πρώτος άνθρωπος στη Γη που οδήγησε ένα όχημα με ταχύτητα μεγαλύτερη από εκείνη του ήχου, κανείς δεν έχει πλησιάσει αυτό το επίτευγμα. Την επόμενη χρονιά θα έχουν συμπληρωθεί τρεις δεκαετίες από τότε.
Όσο πιο γρήγορα κινείσαι, τόσο δυσκολότερο γίνεται να αυξήσεις περαιτέρω την ταχύτητα, ενώ μειώνονται οι πιθανότητες να πετύχεις το επόμενο μεγάλο ορόσημο. Τώρα που ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο από μια κινεζική μάρκα χωρίς αγωνιστική κληρονομιά ξεπέρασε τα 500 km/h, ειλικρινά δεν πιστεύω ότι θα ασχοληθεί κανείς άλλος με αυτή την υπόθεση.
Συγχαρητήρια στη Yangwang, στους βασιλιάδες της τελικής ταχύτητας. Τώρα, ας υποδεχτούμε τα χειροκίνητα, αναλογικά και αυθεντικά αυτοκίνητα, που δεν δίνουν δεκάρα για τους αριθμούς.
Του Ollie Kew /topgear.com