Ο Jean Alesi αν και δεν απασχολεί συχνά την κοινή γνώμη, καθώς μάλλον είναι από τους"ησυχους" θρύλους της Formula 1, όταν το κάνει φροντίζει να υπάρχει σοβαρός λόγος. Στην προκειμένη περίπτωση πουλάει ένα μονοθέσιο της Ferrari από το 1992, αλλά αυτή δεν είναι μία ακόμη δημοπρασία κλασικού αυτοκινήτου.
Η Ferrari F92A του Jean Alesi από τη σεζόν του 1992, είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα και αμφιλεγόμενα μονοθέσια που εμφανίστηκαν ποτέ το κόκκινο της Scuderia και ακριβώς για αυτό αναμένεται να να πουληθεί από 3 έως 5 εκατομμύρια ευρώ.
Η ιστορία του μονοθεσίου
Στο τέλος της σεζόν του 1992, η Ferrari του το χάρισε. Και εκείνος το πήρε σπίτι του, στο Φιοράνο, το οδήγησε για δύο γύρους δοκιμής και στη συνέχεια το φόρτωσε στο φορτηγό με τον κινητήρα ακόμα ζεστό. Όταν έφτασε στη βίλα του, το ξεφόρτωσε, το έστησε σε εσωτερικό χώρο και από τότε δεν κουνήθηκε ξανά.
Τριάντα χρόνια αργότερα, το F92A βρίσκεται ακριβώς στην ίδια κατάσταση που το άφησε ο Γάλλος οδηγός. Με το ίδιο στήσιμο, τα ίδια υγρά, τις ίδιες ρυθμίσεις. Μια Formula 1 του 1992 παγωμένη στον χρόνο, όχι σε μουσείο, αλλά στο σαλόνι ενός από τους ανθρώπους που τη οδήγησαν στα όριά της.
Ο Alesi αγωνίστηκε με το συγκεκριμένο μονοθέσιο σε πέντε Grand Prix εκείνη τη χρονιά, πετυχαίνοντας μια τέταρτη θέση στο GP Αυστραλίας και μια πέμπτη στο GP Γερμανίας. Όχι τα αποτελέσματα που περίμενε η Ferrari, αλλά αρκετά για να μείνουν στη μνήμη ως μέρος μιας περιόδου όπου η Scuderia προσπαθούσε να ξαναβρεί τον δρόμο της στην τεχνολογική αιχμή της F1.
Και το F92A ήταν ακριβώς αυτό: μια τεχνολογική δήλωση. Ένα αυτοκίνητο γεμάτο πρωτότυπες λύσεις, με πιο χαρακτηριστική το περίφημο "διπλό πάτωμα” – δύο επίπεδα δαπέδου που του έδιναν σημαντικά περισσότερη κάθετη δύναμη από τους αντιπάλους του. Στο χαρτί, ήταν ένα αεροδυναμικό θαύμα.
Στην πράξη, όμως, έκρυβε ένα πρόβλημα που θα το στοίχειωνε: το φαινόμενο blow-by. Με απλά λόγια, τα έμβολα αντλούσαν το λάδι από το κάρτερ, προκαλώντας απώλεια απόδοσης και –το χειρότερο– λιπαντική αστοχία που οδηγούσε σε καταστροφές κινητήρων. Η Ferrari κατέληξε να προσθέσει ένα δεύτερο δοχείο λαδιού στο μονοθέσιο, το οποίο γέμιζε κατά τη διάρκεια του αγώνα μέσω ενός μυστικού κουμπιού στην καμπίνα. Το περίφημο "P-ON" του Alesi. Ένα μικρό μυστικό που μπέρδευε τις άλλες ομάδες και έδειχνε πόσο οριακά και πειραματικά ήταν εκείνα τα μονοθέσια.
Το δώρο της Ferrari
Το τεχνολογικό πάντως είναι το ένα σκέλος της όμορφης αυτής ιστορίας γιατί το άλλο το περιγράφει ο ίδιος ο Alesi στο video του οίκου δημοπρασιών Artcurial που θα πουλήσει το αυτοκίνητο στο φημισμένο ξενοδοχείο του Παρισιού The Peninsula.
Στο τέλος του 1992, ο Ivan Capelli αποχωρούσε από τη Ferrari και ο Gerhard Berger ερχόταν ως νέος team-mate του. Ο Alesi ένιωθε ότι η ομάδα τον παραμέριζε. Το είπε ανοιχτά στον Niki Lauda, τονίζοντας πως το πρόβλημά του δεν ήταν τα χρήματα αλλά ο σεβασμός και η ίση μεταχείριση για την οποία αμφέβαλε, λόγω του οτι ο Berger είναι Γερμανός. Ο Lauda τον καθυσήχασε και την επόμενη μέρα τηλεφώνησε στον Γάλλο οδηγό ο ίδιος ο πρόεδρος της Ferrari, λέγοντας: "Μην ανησυχείς, σε αγαπάμε. Και έχουμε ένα δώρο για σένα. Αυτό το μονοθέσιο είναι δικό σου".
Έτσι, ένα από τα πιο παράξενα και τολμηρά Ferrari της Formula 1 δεν πήγε σε αποθήκη ή σε μουσείο. Πήγε απευθείας στον άνθρωπο που το οδηγούσε, πράγμα που τώρα εκτοξεύει την αξία του.