Στα τέλη της δεκαετίας του '50, σε μια εποχή όπου η αυτοκίνηση συμβόλιζε την ελευθερία, την πρόοδο και την αισιοδοξία της μεταπολεμικής Ευρώπης, η Volkswagen παρουσίασε ένα από τα πιο ιδιαίτερα αξεσουάρ στην ιστορία του αυτοκινήτου. Μια καφετιέρα για το VW Beetle.
Διαβάστε Επίσης
Συγκεκριμένα το 1959, η γερμανική εταιρεία προσέφερε προαιρετικά στους πελάτες της τη λεγόμενη Heinrich Volkswagen Coffee Machine, μια συσκευή σχεδιασμένη ώστε να τοποθετείται στο ταμπλό του αυτοκινήτου και να τροφοδοτείται από το ηλεκτρικό του σύστημα.
Η καφετιέρα επέτρεπε στον οδηγό ή τους επιβάτες να παρασκευάσουν μια μικρή ποσότητα καφέ καθ' οδόν, χωρίς στάσεις, ενσωματώνοντας με έναν ιδιαίτερα τολμηρό τρόπο την έννοια της άνεσης στο ταξίδι.
Η συσκευή απευθυνόταν κυρίως στην ευρωπαϊκή αγορά και ειδικά σε οδηγούς μεγάλων αποστάσεων, σε μια περίοδο όπου τα ταξίδια αναψυχής με αυτοκίνητο κέρδιζαν έδαφος.
Οι αυτοκινητόδρομοι επεκτείνονταν, ο ελεύθερος χρόνος αυξανόταν και το αυτοκίνητο μετατρεπόταν από απλό μέσο μετακίνησης, σε σύμβολο προσωπικής απόλαυσης. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ιδέα του "καφέ στον δρόμο" δεν φάνταζε τόσο υπερβολική όσο θα φαινόταν σήμερα.
Παρά τον πρωτοποριακό της χαρακτήρα, η καφετιέρα δεν γνώρισε εμπορική επιτυχία. Το κόστος, η περιορισμένη πρακτικότητα και τα προφανή ζητήματα ασφάλειας, περιόρισαν σημαντικά τη διάδοσή της.
Η παρασκευή καυτού καφέ μέσα σε ένα κινούμενο όχημα, χωρίς σύγχρονες ζώνες ασφαλείας ή εξελιγμένα συστήματα συγκράτησης, ήταν μια ιδέα που σύντομα αποδείχτηκε λιγότερο ρεαλιστική.
Σήμερα, η Heinrich Volkswagen Coffee Machine έχει περάσει από την κατηγορία του "περίεργου αξεσουάρ" σε εκείνη του συλλεκτικού κειμηλίου. Αυθεντικά Volkswagen Beetle που διατηρούν την καφετιέρα, θεωρούνται εξαιρετικά σπάνια και τραβούν το ενδιαφέρον συλλεκτών και ιστορικών της αυτοκίνησης.
Δεν συμβολίζουν απλώς μια τεχνολογική ιδιορρυθμία, αλλά μια εποχή όπου οι κατασκευαστές πειραματίζονταν πιο ελεύθερα, χωρίς τον αυστηρό κανονιστικό και λειτουργικό έλεγχο του σήμερα.
Η καφετιέρα του Beetle παραμένει έτσι ένα μικρό, αλλά γοητευτικό παράθυρο σε μια εποχή αθωότητας και δημιουργικής τόλμης, όταν το αυτοκίνητο δεν ήταν απλώς μέσο μετακίνησης, αλλά φορέας ονείρων, άνεσης και σε κάποιες περιπτώσεις, φρεσκοφτιαγμένου καφέ.
