Από ιπτάμενες πόρτες και αεριοστρόβιλους μέχρι τετραδιεύθυνση, "αερόφρενα" και κάθε λογής υπερβολή, που σήμερα θα θύμιζαν εικόνες βγαλμένες από επιστημονική φαντασία, τα παρακάτω δέκα concept cars δείχνουν πόσο μακριά τολμούσαν να κοιτάξουν οι κατασκευαστές.
Κάποια από αυτά ήταν καθαρές ασκήσεις σχεδιαστικής τρέλας, ενώ κάποια άλλα αποτέλεσαν τεχνολογίες που αργότερα έγιναν καθημερινότητα. Επίσης, κάποια μοντέλα απέδειξαν ότι, οι πιο παράξενες ιδέες γεννιούνται όταν δεν υπάρχει το άγχος της παραγωγής. Όλα τους, πάντως, αποτέλεσαν μικρά στιγμιότυπα μιας εποχής όπου το μέλλον του αυτοκινήτου δοκιμαζόταν πάνω σε τέσσερις τροχούς, με θράσος, φαντασία και λίγη (ή και πολλή) υπερβολή.
Porsche Tapiro
Για κάποιον ανεξήγητο λόγο η Porsche έδωσε σε αυτό το concept του 1970 το ιταλικό όνομα ενός ζώου της ζούγκλας (του ταπίρου). Το αυτοκίνητο ξεχώριζε, γιατί είχε δύο ζευγάρια gullwing θυρών, ένα που άνοιγε προς τα πάνω για την καμπίνα των επιβατών και ένα δεύτερο για τους χώρους αποσκευών. Παρουσιάστηκε σε διάφορες εκθέσεις και σαλόνια αυτοκινήτου, αλλά δεν πέρασε ποτέ στην παραγωγή.
Ford Mustang I
Αυτό το concept του 1964 δεν είχε σχεδόν καμία σχέση με τη Mustang που γνωρίσαμε αργότερα. Για αρχή, δεν είχε καν V8, αλλά φορούσε έναν 1,5 λίτρων V4 και, με το βλέμμα στα μικρά βρετανικά roadster της εποχής, χρησιμοποιούσε αλουμινένιο αμάξωμα για να κρατήσει χαμηλά το βάρος.
Τελικά, ο υπεύθυνος μάρκετινγκ της Ford έκρινε πως το σχέδιο ήταν "υπερβολικά εξωτικό" και, το σημαντικότερο, πολύ ακριβό για να βγει στην παραγωγή. Ο κόσμος, είπε, δεν ήθελε κάτι τέτοιο, αλλά ένα προσιτό muscle car. Και με πάνω από οκτώ εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως από τότε, μάλλον είχε δίκιο.
Corvette XP-819
Το μακρινό 1964, μόλις η Porsche είχε βάλει τον κινητήρα πίσω σε ένα σπορ αυτοκίνητο και το είχε βαφτίσει 911, ήταν η Chevrolet που θέλοντας να ακολουθήσει την τάση, είπε να δοκιμάσει το ίδιο κόλπο και να μεταφέρει τον κινητήρα στο πίσω μέρος μιας Corvette.
Μόνο που εδώ δεν μιλάμε για έναν μικρό, "μαζεμένο" επίπεδο εξακύλινδρο, αλλά για έναν κανονικότατο V8 με όλα τα κιλά του. Το αποτέλεσμα ήταν όλο αυτό το βάρος πάνω από τον πίσω άξονα, να της χαρίσει μία ιδιόρρυθμη, απρόβλεπτη συμπεριφορά. Σε μια δοκιμή υψηλής ταχύτητας, το αυτοκίνητο ξέφυγε απότομα, άρχισε να αναπηδά και τελικά χτύπησε σε δύο τοίχους.
Peugeot Oxia
Το Oxia απέδιδε 670 ίππους, είχε τετρακίνηση, τετραδιεύθυνση και αμάξωμα με "επιδερμίδα" από carbon–Kevlar. Πέρα από τις επιδόσεις που θα μπορούσαν κυριολεκτικά να σε τρομάξουν, ήταν και μια βιτρίνα τεχνολογίας για το μέλλον της καμπίνας, καθώς ήταν από τα πρώτα αυτοκίνητα που φόρεσαν ένα τότε πρωτόγνωρο gadget, ένα CD player.
Chevrolet Astro III
Το Astro του 1969 ήταν ο τρόπος της Chevy να δείξει τι μπορούσε να κάνει με "εναλλακτική" τεχνολογία. Κινούνταν από έναν αεριοστρόβιλο (jet-turbine) με 317 ίππους, επειδή ήταν ελαφρύς και χωρούσε πιο εύκολα στη σχεδίαση.
Αντί για κλασικό εσωτερικό καθρέφτη, υπήρχε κάμερα που έστελνε εικόνα σε οθόνη μέσα στην καμπίνα. Και για την είσοδο υπήρχε διάφανη καλύπτρα, που σηκωνόταν και έγερνε προς τα εμπρός, ώστε να μπαίνεις κυριολεκτικά "μέσα" στα καθίσματα.
Chrysler TurboFlite
Είχε τεράστια πεντάλ για γκάζι και φρένο, τόσο μεγάλα που ουσιαστικά έτρωγαν όλο το χώρο στα πόδια. Υποπόδιο δεν υπήρχε, οπότε αν ήθελες να ξεκουράσεις το πόδι σου, κατέληγες να το ακουμπάς στο πεντάλ του φρένου.
Η καλύπτρα-οροφή σηκωνόταν αυτόματα μόλις άνοιγες οποιαδήποτε από τις πόρτες. Και πρέπει να είμαστε ευγνώμονες για την τεράστια πίσω αεροτομή, γιατί λειτουργούσε σαν ένα πρόχειρο είδος αερόφρενου προαναγγέλλοντας, με τον τρόπο της, τα μελλοντικά airbrake τύπου Veyron και McLaren P1.
BMW Z18
Ένα cabrio 4x4 ή ένα off-roadster, δηλαδή ένα ανοιχτό "τζιπο-roadster" εμπνευσμένο από enduro μοτοσυκλέτες και σχεδιασμένο με στιλ που θύμιζε μέχρι και σκάφος. Το Z18 ήταν το πρώτο τετρακίνητο της BMW. Παρουσιάστηκε το 1995 και προηγήθηκε της X5 κατά τέσσερα χρόνια. Μάλιστα, της "χάρισε" και τον V8 4,4 λίτρων που θα φορούσε αργότερα.
Aurora Safety Car
Όλοι οι επιβάτες κάθονταν σε περιστρεφόμενα καθίσματα που, σύμφωνα με την ιδέα των δημιουργών του, αν γύριζαν αρκετά γρήγορα θα μπορούσαν να "νικήσουν" τη δύναμη της σύγκρουσης.
Και αυτό το περίεργο "πρόσωπο" μπροστά δεν ήταν για το στυλ. Απλά το ρύγχος είχε σχεδιαστεί ώστε να μαζεύει πεζούς που πετάγονταν στο δρόμο και να τους οδηγεί μέσα σε προφυλακτήρες γεμάτους αφρώδες υλικό, για πιο ήπια πρόσκρουση.
AMC Vignale AMX
Η κυρία στο πορτμπαγκάζ είναι πραγματική και έχει την εξήγησή της. Κάθεται σε ένα λεγόμενο dickie seat, ένα αναδιπλούμενο "εξωτερικό" κάθισμα που στα παλιά αυτοκίνητα-άμαξες ήταν κυριολεκτικά η θέση για τους υπηρέτες. Μόνο που εδώ δεν μιλάμε ούτε για υπηρέτες ούτε για παλιά εποχή.
Το αυτοκίνητο είναι ένα 2+2 coupé με ένα ανασηκωμένο άνοιγμα πάνω από τα πίσω καθίσματα. Έτσι, ο πίσω επιβάτης μπορούσε να βγάλει το κεφάλι "στον αέρα" και τότε το πίσω τζάμι μεταμορφωνόταν σε ένα μικρό αντιανεμικό τύπου ταχύπλοου.
Ford Tuareg
Το Tuareg, βασισμένο σε Fiesta Mk1, δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον ιταλικό οίκο σχεδίασης Ghia, που "στήριξε" την κολόνα C και μάκρυνε την οροφή ώστε να αποκτήσει πιο στέισον/estate σιλουέτα.
Η ανάρτηση ενισχύθηκε και σηκώθηκε, τα φτερά φούσκωσαν για να χωρέσουν χοντρά, τραχιά ελαστικά, ενώ το καπό ήταν κομμένο σαν τρίφτης για να περνάει περισσότερος αέρας και να βελτιώνεται ο αερισμός.