Η πλαγιολίσθηση, το γνωστό drift, απαιτεί υψηλό επίπεδο ελέγχου του αυτοκινήτου. Είναι εύκολο για οποιονδήποτε να πατήσει απότομα το γκάζι σε ένα πισωκίνητο όχημα και να προκαλέσει στιγμιαία υπερστροφή.
Το να διατηρήσει, όμως, αυτή την πλαγιολίσθηση με ακρίβεια και συνέπεια, είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση, που προϋποθέτει εμπειρία, λεπτούς χειρισμούς και απόλυτη αίσθηση του οχήματος.
Τα τελευταία χρόνια, η τεχνολογία έχει αρχίσει να "απλοποιεί" τη διαδικασία. Προηγμένα συστήματα ελέγχου πρόσφυσης επιτρέπουν στους οδηγούς να ρυθμίζουν τη γωνία ολίσθησης σύμφωνα με τις προτιμήσεις τους, ενώ ορισμένα μοντέλα διαθέτουν πλέον εργοστασιακή λειτουργία "drift mode".
Σε αυτό το πλαίσιο, η General Motors φιλοδοξεί να προσθέσει μια νέα διάσταση στη συζήτηση γύρω από την υποβοήθηση του drifting. Την ενεργή αεροδυναμική. Η αμερικανική εταιρεία, κατέθεσε πατέντα με τίτλο "Active Aero Downforce Control for Drifting Maneuvers", που θα μπορούσε να αποδοθεί ως "Ενεργός έλεγχος Κάθετης Δύναμης για Ελιγμούς Drifting".
Πώς λειτουργεί
Η βασική ιδέα είναι ότι το αυτοκίνητο θα αναλύει τις εντολές του οδηγού, όπως γωνία τιμονιού και θέση γκαζιού και θα "καταλαβαίνει" πότε επιχειρείται πλαγιολίσθηση.
Στη συνέχεια, το σύστημα θα μεταβάλλει τη γωνία των αεροδυναμικών πτερύγων, τροποποιώντας την κατανομή της παραγόμενης κάθετης δύναμης. Έτσι, μια Corvette που έχει σχεδιαστεί για μέγιστη πρόσφυση στην πίστα, θα μπορούσε να γίνει πιο "ελαφριά" στο πίσω μέρος, διευκολύνοντας την έναρξη της υπερστροφής.
Άγνωστο αν θα εφαρμοστεί
Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα ιδέα, αν και προς το παρόν βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, χωρίς ενδείξεις άμεσης εφαρμογής σε μοντέλα παραγωγής.
Ωστόσο, η προσέγγιση αυτή εγείρει ερωτήματα. Το drifting δεν αφορά απλώς την απώλεια πρόσφυσης, αλλά ελεγχόμενη υπερστροφή. Σε μια τέτοια κατάσταση, ο οδηγός χρειάζεται σταθερότητα στις δυνάμεις που ασκούνται στο αυτοκίνητο.
Οι ομαλές κινήσεις στο γκάζι, οι γρήγορες αλλά ακριβείς διορθώσεις στο τιμόνι και οι ελάχιστες περιττές παρεμβάσεις, είναι τα στοιχεία που επιτρέπουν τη διατήρηση και τη σύνδεση διαδοχικών πλαγιολισθήσεων.
Η τέχνη του drifting
Παρά την εντύπωση των θεατών ότι το drifting βασίζεται στην έλλειψη πρόσφυσης, στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Οι επαγγελματίες οδηγοί χρησιμοποιούν ελαστικά υψηλής πρόσφυσης και αυτοκίνητα με εντυπωσιακά υψηλή ιπποδύναμη, προκειμένου να προκαλέσουν την αρχική απώλεια πρόσφυσης. Από εκεί και πέρα, όμως, το ζητούμενο είναι ο απόλυτος έλεγχος.
Σε υψηλές ταχύτητες, μια απότομη μεταβολή στην αεροδυναμική πίεση θα μπορούσε να έχει απρόβλεπτες συνέπειες, ιδιαίτερα στα χέρια ενός άπειρου οδηγού. Σε χαμηλότερες ταχύτητες, αντίθετα, η επίδραση της κάθετης δύναμης ενδέχεται να είναι αμελητέα.
Ίσως, τελικά, οι ερασιτέχνες λάτρεις της πλαγιολίσθησης να ωφελούνταν περισσότερο από ένα εξελιγμένο, ρυθμιζόμενο σύστημα ελέγχου πρόσφυσης, όπως το Porsche Traction Management που χρησιμοποιεί η Chevrolet στις Corvette. Στο μέλλον, δεν αποκλείεται οι ρυθμίσεις αυτές να συνδυάζονται και με αεροδυναμικές παραμέτρους.
Μέχρι τότε, πάντως, το drifting παραμένει πρωτίστως ζήτημα δεξιοτεχνίας. Μια τέχνη που εξαρτάται περισσότερο από τον συντονισμό χεριών και ποδιών, παρά από τα ηλεκτρονικά βοηθήματα.