Η Stellantis εξελίσσεται στο πιο πρόσφατο και μεγαλύτερο μέχρι στιγμής, θύμα της μεταβαλλόμενης παγκόσμιας στάσης απέναντι στα ηλεκτρικά οχήματα. Ο πολυεθνικός όμιλος ανακοίνωσε μια ριζική αλλαγή στρατηγικής, η οποία θα του κοστίσει περίπου 17 δισ. ευρώ.
Δεν είναι όμως η μοναδική τέτοια περίπτωση, καθώς η Ford προχώρησε πρόσφατα σε αντίστοιχου μεγέθους κίνηση, για παρόμοιους λόγους, ενώ και η General Motors έχει καταγράψει σημαντικές ζημίες.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Stellantis, Antonio Filosa, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι "οι σημερινές χρεώσεις αντανακλούν σε μεγάλο βαθμό το κόστος της υπερεκτίμησης του ρυθμού της ενεργειακής μετάβασης, κάτι που μας απομάκρυνε από τις πραγματικές ανάγκες, δυνατότητες και επιθυμίες πολλών αγοραστών αυτοκινήτων".
Στην πράξη, ωστόσο, οι καταναλωτές δεν καθοδηγούνται μόνο από ανάγκες και επιθυμίες, αλλά κυρίως από την τιμή. Σημαντικό μέρος της αναταραχής εντοπίζεται στις ΗΠΑ, όπου τα κίνητρα για την αγορά ηλεκτρικών οχημάτων της εποχής Biden έχουν ανατραπεί επί κυβέρνησης Trump.

Έτσι, η Ford ακύρωσε το ηλεκτρικό pick-up F-150 Lightning, ενώ και η Ram ανακοίνωσε τον περασμένο Σεπτέμβριο ότι δεν θα προχωρήσει στην παραγωγή της ηλεκτρικής έκδοσης 1500 BEV.
Σε αντίθεση με το μοντέλο της Ford, το ηλεκτρικό Ram δεν πρόλαβε καν να βγει στην αγορά. Παρ' όλα αυτά, τα τεράστια ποσά που είχαν ήδη δαπανηθεί για μηχανολογική εξέλιξη και εργαλεία παραγωγής περιλαμβάνονται στο σημερινό κόστος.
Αποζημιώσεις σε προμηθευτές
Επιπλέον, η Stellantis καλείται να αποζημιώσει προμηθευτές για ακυρωμένες παραγγελίες, ενώ παράλληλα αναγκάστηκε να επισπεύσει την εξέλιξη ενός Ram με κινητήρα Hemi V8.

Παρόμοια εικόνα καταγράφεται και στην Ευρώπη. Το Fiat 500 είχε σχεδιαστεί ως αποκλειστικά ηλεκτρικό, όμως οι πωλήσεις δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες και τελικά τοποθετήθηκε κινητήρας εσωτερικής καύσης στη θέση του ηλεκτροκινητήρα.
Η Opel είχε ανακοινώσει ότι θα γινόταν πλήρως ηλεκτρική έως το 2028, αλλά το σχέδιο αυτό αναθεωρήθηκε, με περισσότερα βενζινοκίνητα και plug-in υβριδικά μοντέλα να επιστρέφουν εσπευσμένα.
Αντίστοιχα, η Alfa Romeo είχε δηλώσει ότι οι αντικαταστάτες των Giulia και Stelvio θα ήταν 100% ηλεκτρικοί από φέτος. Τελικά, τα μοντέλα καθυστερούν κατά δύο χρόνια, με σημαντικό κόστος και ανάγκη επανασχεδιασμού για εκδόσεις με κινητήρες βενζίνης.

Πλατφόρμες στα αζήτητα
Στο συνολικό ποσό περιλαμβάνονται 6 δισ. ευρώ για "απομείωση πλατφορμών", δηλαδή ηλεκτρικών αρχιτεκτονικών που αναπτύχθηκαν με την προσδοκία υψηλών πωλήσεων σε πολλά μοντέλα. Καθώς οι προβλέψεις για τις πωλήσεις αυτές έχουν πλέον αναθεωρηθεί προς τα κάτω, τα μελλοντικά κέρδη θεωρούνται ήδη μειωμένα.
Η εικόνα επιβαρύνεται περαιτέρω από πρόσθετη πρόβλεψη 4,1 δισ. ευρώ για αυξημένα κόστη εγγυήσεων. Αν και μέρος αυτού σχετίζεται με αλλαγές στη λογιστική απεικόνιση, σημαντικό ρόλο παίζουν και τα βιαστικά λανσαρίσματα νέων μοντέλων, σε συνδυασμό με τη μετάβαση σε μη δοκιμασμένους προμηθευτές.
Η ίδια η εταιρεία παραδέχεται "μείωση της ποιότητας, ως αποτέλεσμα επιχειρησιακών επιλογών που δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα".
Η Stellantis υποστηρίζει ότι νέες διαδικασίες και η ενίσχυση των τεχνικών ομάδων βελτιώνουν πλέον την ποιότητα. Ωστόσο, η ζημιά στη φήμη αξιοπιστίας ενδέχεται να επηρεάζει τα οικονομικά αποτελέσματα για χρόνια, καθώς τέτοιες εντυπώσεις δύσκολα αντιστρέφονται.
Το ενδεχόμενο διάσπασης
Ο όμιλος Stellantis δημιουργήθηκε πριν από πέντε χρόνια, από τη συγχώνευση της PSA (Peugeot-Citroen) με τη FCA (Fiat-Chrysler), σχηματίζοντας έναν εξαιρετικά πολύπλοκο οργανισμό. Πολλοί επενδυτές εκτιμούν ότι οι συνέργειες δεν αξιοποιήθηκαν πλήρως και ότι η διοίκηση δυσκολεύεται να ελέγξει το σύνολο των δραστηριοτήτων.
Ορισμένοι ζητούν διάσπαση του ομίλου ή πώληση επιμέρους μαρκών, με τη Maserati, της οποίας οι πωλήσεις συνεχίζουν να υποχωρούν, να θεωρείται πιθανός υποψήφιος. Ο Filosa, ωστόσο, δηλώνει ότι προς το παρόν σκοπεύει να διατηρήσει τον όμιλο ενιαίο.

Ο προηγούμενος CEO, Carlos Tavares, αποχώρησε λόγω της κακών επιδόσεων στις ΗΠΑ. Παρότι οι πωλήσεις εκεί άρχισαν να ανακάμπτουν στο δεύτερο μισό του 2025, σε ένα σημείο είχε αποδειχθεί διορατικός.
Δεν πίστευε ότι υπήρχε επαρκής ζήτηση για ηλεκτρικά οχήματα και ώθησε τη Stellantis σε ταχεία μετάβαση μόνο όταν κατέστη σαφές ότι οι κυβερνήσεις θα παρείχαν ισχυρή στήριξη.



